Advertentie

Alle Belgische Formule 1 coureurs: een overzicht & top 10

De Belgen hebben de afgelopen decennia vele rijders in de Formule 1 mogen bewonderen. De aller- allerbest was natuurlijk Jacky Ickx met acht GP overwinningen. Het viel overigens niet mee om van alle 21 Belgische Formule 1 coureurs tekst en beeld te vinden. Sommigen lijken welhaast vergeten. Kijk en lees meer…

Advertentie

Alle Belgische Formule 1 coureurs: een overzicht & top 10
Jacky Ickx in de Brabham-Ford op 19 juni 1969 in Zandvoort


Lees hier->>> meer over Belgen en België en hier ->>> meer over Formule 1 op deze website…


Alle Belgische Formule 1 coureurs: een overzicht


21) Charles de Tornaco

Brussel, 7 juni 1927 – Modena, 18 september 1953
(1 race)

Charles de Tornaco
Charles de Tornaco

In de Grand Prix Formule 1 van België in 1952 wordt Baron De Tornaco zevende met een Ferrari 500. In een niet-kampioenschapsrace in Chimay wordt hij vierde achter het stuur van een HWM.

In 1953 reed hij in een Jaguar de 24 uren van Le Mans en werd negende. Tijdens de kwalificaties voor de Grand Prix in Modena gaat hij met zijn auto over de kop en loopt zware verwondingen aan het hoofd en de nek op. In die tijd waren de medische faciliteiten niet zo goed als tegenwoordig, waardoor De Tornaco onderweg naar het ziekenhuis in een privé personenauto stierf, slechts 26 jaar oud.

Charles de Tornaco: dodelijk ongeluk op het circuit van Modena in 1953
Charles de Tornaco: dodelijk ongeluk op het circuit van Modena in 1953

20) André Milhoux

9 december 1928
(1 race)

André Milhoux
André Milhoux

André Milhoux neemt deel aan de Grand Prix van Duitsland in 1956 voor het team Gordini, maar valt na 15 ronden uit door motorpech.

Andre Milhoux Gordini Type 32 #11 Duitsland GP formule 1 1956 1:43 Spark
Andre Milhoux Gordini Type 32 #11 Duitsland GP formule 1 1956 1:43 Spark

19) Christian Goethals

Jonkheer Christian Roger Xavier Marie Joseph Ghislain Goethals
Heule, 4 augustus 1928 – Gullegem, 26 februari 2003
(1 race)

In de jaren 1950 neemt Goethals als liefhebber deel aan autoraces, aan het stuur van een Porsche Spyder. Als beste resultaten behaalt hij een tweede plaats in de 1956 1500cc class event in Reims, en een eerste plaats in dezelfde klasse in 1957 in Forez.

Hij schaft zich een Cooper Cooper T43 met Climax motor aan, waarmee hij de Formule Eén wedstrijd rijdt op de Duitse Grand Prix in 1958, maar hij geeft op. Dit blijft ook zijn enige deelname

Hij rijdt de 1000 km op de Nürburgring in 1959. Hij eindigt vijfde in 1960 in de 1000 km van Buenos Aires en tweede in de Grand Prix van Spa. Kort daarop stopt hij met racen.


18) Roger Laurent

Luik, 21 februari 1913 – Ukkel, 6 februari 1997
(2 races)

In 1952 nam Laurant deel aan twee Grand Prix-wedstrijden voor de teams HWM en Ferrari, waarin hij geen punten scoorde.


17) Arthur Legat

Haine-Saint-Paul, 1 november 1898 – aldaar, 23 februari 1960
(2 races)

In 1952 en 1953 nam Arthur Legat deel aan zijn thuisrace voor het team Veritas, maar scoorde hierin geen punten.


16) Georges Berger

Sint-Jans-Molenbeek, 14 september 1918 – Circuit Nürburgring, 23 augustus 1967
(2 races)

Georges Berger, Grand Prix Spa, 1953

Berger rijdt twee races (de Grand Prix van België van 1953 en de Grand Prix van Frankrijk van 1954) voor het team Gordini.


14) Philippe Adams

Moeskroen, 19 november 1969
(2 races)

In 1994 rijdt Philippe Adams twee races voor het Team Lotus, door omgerekend 250.000 euro geleend privé-geld te betalen. Hij hoopt zichzelf in de kijker te rijden en zo sponsors aan te trekken. In de Grand Prix Formule 1 van België spint hij echter van de baan.

Tijdens de Grand Prix Formule 1 van Portugal moet Adamshet stellen met een 16de plaats.

Door zijn resultaten in F1 te verzekeren en door sponsoring heeft hij 175.000 euro gerecupereerd.

Voor het restant heb ik tien jaar afbetaald. Door te gaan werken, zoals iedereen.

Momenteel werkt Adams als autoverkoper bij Seat.


14) Teddy Pilette

Brussel, 26 juli 1942
(4 races)

Teddy Pilettes

Tussen 1974 en 1977 nam Pilette deel aan vier Grands Prix voor de teams Brabham en BRM, maar scoort hierin geen punten.

Website: www.teddypilette.com


13) Eric van de Poele

Verviers, 30 september 1961
(5 races)

Bijnaam: Tintin

Van de Poele mag in het seizoen 1991 plaatsnemen in de Formule 1 bij het nieuwe Modena Lamborghini team. Het jaar wordt een teleurstelling, slechts een keer komt Van de Poele door de kwalificaties heen. In de Grand Prix van San Marino lijkt hij op weg naar een vijfde plaats (en twee punten) tot in de laatste ronde de benzinepomp het begeeft en Van de Poele terugvalt naar plek negen (zonder punten).

Na een seizoen is het geld bij Lamborghini op en weet Van de Poele een zitje te bemachtigen bij het roemruchte team van Brabham dat dan al is teruggezakt naar de achterhoede en geen geld heeft. Ook hier valt weinig eer te behalen net zomin als voor zijn teamgenoten Giovanna Amati (de laatste vrouw in de Formule 1) en Damon Hill (de latere wereldkampioen).

Als Fondmetal nog tijdens 1992 Andrea Chiesa dumpt neemt Van de Poele diens plekje over. Fondmetal is beter dan Modena en Brabham (dat zich vlak na het vertrek van Eric terugtrekt uit de Formule 1) en hij kwalificeert zich drie keer achter elkaar tot ook bij Fondmetal het geld op is.

Website: www.ericvandepoele.com


12) Jacques Swaters

Brussel, 30 oktober 1926 – aldaar, 10 december 2010
(7 races)

In 1950 richtten Swaters, Paul Frère en André Pilette de Écurie Belgique op. Swaters reed met een door de Écurie ingeschreven gele Talbot Lago in twee Grand Prix’: de Grand Prix Formule 1 van Duitsland en de Grand Prix Formule 1 van Italië in 1951.

In 1957 stopte Swaters met het racen, maar werd hij teambaas van de Écurie Nationale Belge, een fusie tussen de Écurie Francorchamps, Écurie Belgique en Johnny Claes’ Écurie Belge. Belangrijke coureurs die uitkwamen voor het team waren o.a. Olivier Gendebien, Lucien Bianchi en Mauro Bianchi.

Het team was voornamelijk succesvol in de langeafstandsraces, hoewel men ook Emerysons met Maseratimotoren inschreef voor de Formule 1. Swaters bleek bij de aankoop van de Emeryson voor de gek gehouden te zijn en de auto’s bleken pijnlijk langzaam. Slechts in 1960 wist het een Formule 1 wereldkampioenschapspunt te behalen.

De laatste jaren van zijn leven was hij archivaris van de Jacques Swaters Foundation, die een Ferrarimuseum bestiert.


11) Paul Frère

Le Havre (Frankrijk), 30 januari 1917 – Saint-Paul-de-Vence (Frankrijk), 23 februari 2008
(11 races)

Frère rijdt in de formule 1 voor Ecurie Belge(1952), HW Motors(1952 en 1953), Equipe Gordini (1954) en Scuderia Ferrari (1955 en 1956). Frère’s beste resultaat is een tweede plaats achter Peter Collins in een Lancia-Ferrari in de Belgische Grand Prix in 1956. In totaal heeft hij 11 Grands Prix gereden. Hij wordt overigens drie keer Belgisch kampioen roeien, in de vier met (1946) en de vier zonder (1946 en 1947).

Naast de Formule 1 nam Frère ondermeer ook deel aan de 24 uren van Le Mans. Frère won de 24 uren in 1960 en eindigde tweede in 1955 en 1959.


10) Patrick Nève

Patrick Marie Ghislain Pierre Simon Stanislas (Patrick) Nève de Mévergnies
Luik, 13 oktober 1949 – 13 maart 2017
(13 races)

Patrick Nève begint in 1976 zijn formule 1-carrière bij de teams Brabham en Ensign. In 1977 stapte hij over naar het beginnende Williams GP Engineering-team met een privé-March. Nève reed in totaal dertien Grands Prix


9) Willy Mairesse

Momignies, 1 oktober 1928 – Oostende, 9 september 1969
(13 races)

Willy Mairesse
Willy Mairesse

Mairesse neemt tussen 1960 en 1965 deel aan 13 Grands Prix voor de teams Ferrari, Ecurie Nationale Belge, Lotus en Scuderia Centro Sud en scoort hierin 1 podium en 7 punten. Nadat hij gewond raakt tijdens de 24 uur van Le Mans 1968 besluit hij dat hij een eind aan zijn carrière maakt.


8) André Pilette

Parijs (Frankrijk), 6 oktober 1918 – Etterbeek, 27 december 1993
(14 races)

Pilette bint zijn carrière in de Formule 1 in 1951 met een zesde plaats in de Belgische Grand Prix op Spa-Francorchamps met een Talbot-Lago. Hij rijdt in totaal 14 Grand Prix’ maar heeft geen enkel volledig seizoen gereden. Hij heeft een gevarieerde carrière in de Formule 1 waar hij regelmatig eens reed voor de teams van Connaught, Gordini, Emeryson en Lotus.

Zijn eerste punten sprokkelt hij bijeen gedurende de Belgische Grand Prix van 1956 waar hij 5e eindigde met een Gordini. Hij beëindigt zijn Formule 1-carrière in 1964 nadat hij zijn Scirocco-Climax niet kon kwalificeren om te racen. André Pilette is de vader van Teddy Pilette.


7) Olivier Gendebien

Brussel, 12 januari 1924 – Les Baux-de-Provence, 2 oktober 1998
(15 races)

Gendebien krijgt een contract als coureur in de Formule 1 bij het team van Scuderia Ferrari. Hij doet mee aan vijftien races, omdat hij de reserve wordt van Ferrari. Desondanks weet hij in die vijftien races, verdeeld over drie F1-seizoenen, in totaal zestien WK-punten bij elkaar te rijden, waarvan tien in 1960. Hiermee eindigt hij dat jaar in de stand om het wereldkampioenschap op een gedeelde zesde plaats, samen met vaste Ferraririjder Wolfgang von Trips.


6) Lucien Bianchi

Milaan (Italië), 10 november 1934 – Le Mans (Circuit in Frankrijk), 30 maart 1969
(17 races)

Bianchi rijdt zijn eerste Formule 1-race in 1960 met een oude Cooper en rijdt kort in een Emeryson die wordt beheerd door de Ecurie Nationale Belge. Andere teams waar hij heeft voor gereden zijn Lotus en Lola en Emeryson.


5) Jérôme d’Ambrosio

Etterbeek, 27 december 1985
(20 races)

Jérôme d'Ambrosio
Jérôme d’Ambrosio

In 2010 wordt D’Ambrosio test- en reservecoureur bij het Formule 1 team van Renault. Hij krijgt de kans om de laatste vier races van het Formule 1 seizoen 2010 te rijden voor het team van Virgin Racing als testrijder op vrijdag. Net na afloop van het F1-seizoen laat D’Ambrosio tijdens Formula One Young Driver Test op het Yas Marina Circuit sterke resultaten zien bij zowel Renault F1 als Virgin.

Op 21 december 2010 wordt bekendgemaakt dat D’Ambrosio tweede rijder wordt bij Virgin Racing in 2011 naast Timo Glock. Hij is daarmee de eerste Belgische Formule 1-rijder in 17 jaar. Op 28 november 2011 wordt bekend dat D’Ambrosio zijn zitje bij Marussia Virgin in 2012 kwijtraakt aan de Fransman Charles Pic. L

ter wordt bekendgemaakt dat D’Ambrosio testrijder wordt bij Lotus. Hij is stand-in is voor Kimi Räikkönen en/of Romain Grosjean.

Tijdens de Grand Prix van Italië van dat jaar krijgt hij zijn kans. D’Ambrosio valt in voor Grosjean die na het veroorzaken van een crash in de Grand Prix van België voor één race geschorst wordt. Hij eindigt de race ondanks een KERS-probleem na de zesde ronde toch nog dertiende. Sinds 2014 neemt D’Ambrosio deel aan het elektrische kampioenschap Formule E.


4) Stoffel Vandoorne

Kortrijk, 26 maart 1992
(42 races)

In 2016 wordt Vandoorne de officiële testrijder bij McLaren na het vertrek van Kevin Magnussen. Om zich voor te bereiden op een Formule 1-debuut in 2017 neemt hij dat jaar deel aan de Japanse Super Formula.

Na een zware crash van McLaren-racecoureur Fernando Alonso in de eerste Grand Prix van het jaar in Australië, raakt deze niet tijdig hersteld voor de tweede race in Bahrein, waardoor Stoffel hem mag vervangen. Hij maakt zijn debuut in de Formule 1 tijdens de tweede race van het seizoen op het Bahrein International Circuit. Hij eindigt 10e bij zijn F1 debuut en dit levert tevens het eerste punt van het seizoen op voor de renstal.

In het weekend van de Grand Prix van Italië 2016 wordt bekend dat Vandoorne een contract heeft getekend als rijder voor McLaren in 2017 als vervanger van Jenson Button. Op 23 augustus 2017 wordt bekend gemaakt dat Vandoorne ook in 2018 voor McLaren blijft rijden. Na tegenvallende resultaten in het seizoen 2018, mede te wijten aan de magere kwaliteiten van de wagen, verleist hij zijn plaats aan McLaren-opleidingscoureur Lando Norris. Vandoorne is nu Formule E-coureur voor HWA Racelab.


3) Johnny Claes

Octave John Claes
Londen, 11 augustus 1916 – 3 februari 1956
(23 races gereden)

Johnny Claes
Johnny Claes

Voor hij bekend wordt als autoracer stond Claes ook bekend als een succesrijk jazztrompetter en bandleider in Groot-Brittannië. Eind jaren 40 laat hij zijn muzikale carrière varen en werd professioneel autoracer in België.

Claes deed mee aan 23 Formule 1-races. In 1955 wordt Claes derde in de Luik-Sofia-Luik-rally. Een jaar later overleed hij aan tuberculose.


2) Thierry Boutsen

Brussel, 13 juli 1957

Thierry Boutsen
Thierry Boutsen

Via de Formule 3 en de Formule 2 belandt Thierry Boutsen in 1983 in de Formule 1. Hij debuteert bij het team van Arrows in de Grote Prijs van België, waarin hij door technische problemen tot opgave wordt gedwongen. Hij rijd in zijn Formule 1-carrière voor de teams van Arrows, Benetton, Williams, Ligier en Jordan.

Boutsen in de GP van Canada in 1988
Boutsen in de GP van Canada in 1988

Boutsen wint in 1989 met Williams zowel in Canada als Australië, telkens in de stromende regen. In 1990 behaalt hij zijn derde en laatste overwinning in Hongarije waar hij van start tot finish de leiding weet te behouden.

Behalve in de Formule 1 rijdt hij bijvoorbeeld ook de 24 uur van Le Mans, onder andere voor Porsche en Toyota. Het is naar aanleiding van een zwaar ongeval tijdens deze laatste wedstrijd, dat hij een punt zette achter zijn loopbaan.

Nog tijdens zijn wedstrijdjaren behaalt hij zijn vliegbrevet en koopt hij zich een privé-vliegtuig. Van deze nieuwe passie maakte hij nadien zijn beroep door in zijn woonplaats Monaco een bedrijf te beginnen in de vliegtuigverkoop.

Website: www.boutsen.com


1) Jacky Ickx

Jacques Bernard Ickx
Brussel, 1 januari 1945

Jackie Icks
Jackie Icks

Jacky Ickx is de zoon van motorsportjournalist Jacques Ickx. Hij begint zijn carrière als motorrijder en wordt onder meer kampioen van België trial met zijn Zündapp. Hierna schakelt hij over naar het autoracen.

In 1968 krijgt Ickx een contract bij Ferrari en wint hij op het circuit van Rouen zijn eerste Grand Prix Formule 1. In 1969 gaat hij rijden voor Brabham en wint hij op de Nürburgring en in Canada en wordt vicewereldkampioen na Jackie Stewart. In 1970 keert hij weer terug naar Ferrari. Zijn jaar start slecht met een zware crash op het circuit del Jarama (Madrid), waar hij bijna levend verbrandt.

In de tweede helft van het seizoen wint hij drie races en wordt opnieuw tweede in het kampioenschap, deze keer na Jochen Rindt. Ickx komt ook in 1971 en 1972 voor Ferrari uit maar scoort slechts twee overwinningen voor het team. 1973 zou zijn zwanenzang worden bij het Italiaanse team, dat er dat jaar niets van bakte in de Formule 1 en zelfs enkele races afwezig bleef om orde op zaken te stellen. Hierna rijdt hij nog voor onder andere McLaren-Ford, Lotus en Ligier, maar winnen is er niet meer bij.

Jacky Ickx in de Brabham-Ford op 19 juni 1969 in Zandvoort
Jacky Ickx in de Brabham-Ford op 19 juni 1969 in Zandvoort

Ickx behaalde in totaal acht Formule ! overwinningen: Frankrijk in 1968; Duitsland en Canada in 1969; Oostenrijk, Canada en Mexico in 1970; Nederland in 1971 en nog eens Duitsland in 1972.

Ickx staat zes keer als overwinnaar op het podium van de 24 uur van Le Mans (tussen 1969 en 1982), een record dat pas in 2005 sneuvelt, als Tom Kristensen voor de zevende keer wint. Door deze zes overwinningen kreeg de bijnaam Monsieur Le Mans.

Website: www.jacky-ickx-fan.net


advertentie