Alle Nederlanders in de Formule 1 – 15 stuks met info en beeld

Wat verdienen de Formule 1 coureurs in 2019?
Max Verstappen

Alle Nederlanders in de Formule 1 – 15 stuks

Tot vandaag de dag hebben in totaal 15 Nederlanders één of meerdere keren meegedaan aan een Formule 1 race. Velen maar een enkele keer en niet erg succesvol. Dat namen als Dries van der Lof, Boy Hayje of Roelof Wunderink je niet zo bekend in de oren klinken is je vergeven. Toch staan ook zij bij de 15.

Naast wat informatie over de coureur in kwestie is er waar mogelijk ook ‘beeld’ van de persoon. Lees, kijk en geniet van ruim 60 jaar Nederlanders in de Formule 1. Zie hier alle Formule 1 coureurs van Nederland.

Lees hier->>> meer over Formule 1 op deze website…

Alle Nederlanders in de Formule 1 – 15 stuks


Dries van der Lof

(Emmen, 23 augustus 1919 – Enschede, 24 mei 1990)

Dries van der Lof was samen met Jan Flintermande eerste Nederlander die startte in een Formule 1-race. Destijds heette de Formule 1 de World Driver Championship. Om deelname van Van der Lof en Flinterman aan de GP van Nederland mogelijk te maken, betaalde de Koninklijke Nederlandse Automobiel Club (KNAC) de heren welgeteld 2.000 gulden. Van der Lof reed de Grand Prix van Nederland in 1952 voor het team HWM, maar viel uit en scoorde geen punten.


Jan Flinterman

(Den Haag, 2 oktober 1919 – Leiden, 26 december 1992)

Jan Flinterman (met bril) naast de Maserati die hij reed tijdens de 1952 Grand Prix Formule 1 van Nederland 1952
Jan Flinterman (met bril) naast de Maserati die hij reed tijdens de 1952 Grand Prix Formule 1 van Nederland 1952

Flinterman reed 1 Grand Prix, de Grand Prix van Nederland van 1952 voor het team Maserati.

Aan het begin van de tweede wereldoorlog was Jan Flinterman officier bij de Nederlandse Luchtmacht. Toen hij Engeland bereikte, werd hij in de RAF opgenomen als Spitfire piloot. Jan vloog met 126 Squadron op Malta en vervolgens in de zomer van 1943 met het volledig Nederlandse 322 squadron.

In mei 1944 verhuisde hij naar het 222 Squadron als Flight Lieutenant en werd bekroond met de Distinguished Flying Cross na een luchtgevecht. Tegen het einde van de oorlog werd hij ook bekroond met de Orde van Oranje-Nassau en het Vliegerkruis. Over zijn ervaringen in de oorlog schreef hij later het boek Jachtvlieger.

Na de oorlog vloog hij de nieuwe Gloster Meteor jet voor de Koninklijke Nederlandse Luchtmacht, werd de commandant van de Fighter Pilot School en zette hij een aantal Nederlandse nationale snelheidsrecords op zijn naam.


Carel Godin de Beaufort

(Maarsbergen, 10 april 1934 – Keulen, 2 augustus 1964)

Godin de Beaufort in een Porsche 718 in actie tijdens de GP van Nederland 1961
Godin de Beaufort in een Porsche 718 in actie tijdens de GP van Nederland 1961

Carel Pieter Antoni Jan Hubertus Godin de Beaufort, heer van Maarn en Maarsbergen, had bijnamen als De racende jonkheer en De jonker van Maarsbergen had. De Beaufort was de eerste Nederlander die punten wist te behalen in de strijd om het wereldkampioenschap in de Formule 1.

Hij was een fervent liefhebber van het merk Porsche en het was dan ook een Porsche waarin hij in 1956 zijn eerste sportwagen-race reed. Overigens paste hij door zijn postuur het beste in een Porsche 718. In het seizoen 1959 reed hij in een Maserati, het seizoen daarop in een Cooper.

In 1957 reed De Beaufort zijn eerste Grand Prix (GP van Duitsland). Erg succesvol was hij niet: hij eindigde op de veertiende plaats, 20 minuten na de winnaar Juan Manuel Fangio. In 1962 veroverde hij zijn eerste WK-punt door het behalen van een zesde plaats in de Grand Prix van Nederland.

In totaal heeft hij deelgenomen aan 31 GP-races, met als beste resultaten vier zesde plaatsen in de GP’s van Nederland (1962), Frankrijk (1962), België (1963) en USA – Watkins Glen (1963). De Beaufort verongelukte in 1964 op de Nürburgring tijdens de training voor de Grand Prix van Duitsland.


Ben Pon

(Leiden, 9 december 1936)

Ben Pon in 1964
Ben Pon in 1964

Tussen 1961 (debuut op de Nürburgring) en 1967 was Pon coureur voor Porsche met een Porsche 356 Carrera Abarth. Hij nam eenmaal deel aan een race in de Formule 1 en racete zes maal op het circuit van Le Mans. Tijdens de Grote Prijs van Nederland 1962, zijn enige F1 Grand Prix, crashte Pon in de tweede ronde. Hij werd uit de auto geslingerd en kwam in de bosjes van het Scheivlak terecht, maar bleef ongedeerd. Hij staakte de wedstrijd.

Pon vertegenwoordigde Nederland op de Olympische Spelen van 1972 in München. Hij kwam uit op het onderdeel kleiduiven individueel (skeet). Met 187 treffers (series 23, 25, 22, 24, 23, 24, 22, 24) behaalde hij een 31e plaats.


Gijs van Lennep

(Aerdenhout, 16 maart 1942)

Gijs van Lennep in 1971
Gijs van Lennep in 1971

Van Lennep heeft vier seizoenen in enkele races deelgenomen aan de Formule 1. Hij reed voor Surtees, Iso-Marlboro en Ensign. In 1971 nam hij deel aan de Grote Prijs van Nederland op het circuit van Zandvoort met een door Stichting Autoraces Nederland ingeschreven Surtees, waarin hij 8e werd. Later dat jaar reed hij voor het fabrieksteam, maar wist niet aan de finish te komen.


Roelof Wunderink

(Eindhoven, 12 december 1948)

Roelof Wunderink in 1972
Roelof Wunderink in 1972

In 1975 maakt hij met hulp van de Nederlandse sponsor HB Bewakingsystemen zijn debuut in de Formule 1 bij het team van Ensign. Zijn eerste twee races waren non-championship wedstrijden op Brands Hatch en Silverstone. In de race op Brands Hatch werd hij tiende.

Zijn officiële F1-debuut maakte Wunderink in 1975 bij de Grand Prix van Spanje in Montjuïc Park, een wedstrijd waar veel om te doen was vanwege de onveiligheid van de vangrails. Wunderink kwalificeerde zich en reed na 20 ronden op de negende plaats, toen hij uitviel met versnellingsbakproblemen. Uiteindelijk zou de wedstrijd voortijdig afgevlagd worden door een crash van Rolf Stommelen, waarbij vier toeschouwers omkwamen.

In Monaco wist Wunderink zich niet te kwalificeren. Tijdens een vrij weekend zou hij daarna meerijden met de F5000-race op Zandvoort. Hij crashte echter zwaar in de training en stond een tijdlang aan de kant met blessures. Gijs van Lennep verving hem.

Tijdens de Britse GP was hij weer terug, maar kwalificeerde zich niet, net als in Italië. Bij de Grand Prix van Oostenrijk startte hij wel, maar werd in de door regenval halverwege afgevlagde race niet geklasseerd, hij had te veel ronden achterstand.

Tijdens de laatste race van het jaar, de Grand Prix van de Verenigde Staten, startte Wunderink voor de laatste maal, maar viel hij uit. Hierna trok Wunderink zich terug uit de autosport.


Boy Hayje

(Amsterdam, 3 mei 1949)

Boy Hayje in een Penske PC3 tijdens de training voor de GP van Nederland 1976
Boy Hayje in een Penske PC3 tijdens de training voor de GP van Nederland 1976

Johan “Boy” Hayje nam in 1976 en 1977 deel aan drie Grands Prix, waarin hij geen punten scoorde.


Michael Bleekemolen

(Amsterdam, 2 oktober 1949)

Michel Bleekemolen in 1977
Michel Bleekemolen in 1977

Bleekemolen probeerde in 1977 de overstap van de Formule Super Vee naar de Formule 1 te maken bij het March-team, maar bij zijn enige optreden – de Grote Prijs Formule 1 van Nederland – slaagde hij er niet in zich te kwalificeren.

In 1978 reed hij de laatste vier Grands Prix voor het ATS-team. Driemaal wist hij zich niet te kwalificeren, bij de Grand Prix van de Verenigde Staten (Watkins Glen International) viel hij in de 43ste ronde uit na een olielek.


Jan Lammers

(Zandvoort, 2 juni 1956)

Jan Lammers
Jan Lammers

Als kind werkt Lammers op de anti-slipschool van de tijdens zijn leven al legendarische autocoureur Rob Slotemaker. Al snel mag Lammers als baanspuiter en autowasser zijn kunsten vertonen op de gladde baan naast het circuit van zijn woonplaats.

Slotemaker ziet het talent van zijn pupil, die uitgroeit tot het boegbeeld van de school. Hoewel hij amper boven het stuur uitkomt, wint Lammers in 1972 de racecursus van Zandvoort en is hij klaar voor zijn debuut in de autosport.

Lammers debuteert als regerend Europees Formule 3 kampioen in 1979 op 22-jarige leeftijd in de Formule 1. Zijn beste resultaat in 1979 in een race is zijn 9e plaats op Montréal.

In 1980 rijdt Lammers in de ATS-Ford naar de vierde startplaats voor de Grand Prix van Amerika op Long Beach, echter na 100 meter racen is het in Amerika over voor Lammers door een gebroken steekas. Later dat seizoen moet Lammers plaatsmaken voor de weer fitte Marc Surer en gaat nog rijden voor Ensign, maar omdat hij daar in een slechte auto rijdt, kan hij zich slechts drie keer kwalificeren voor de race.

In 1981 komt Lammers bij hetzelfde team niet echt uit de verf en ziet in San Marino ineens een nieuwe teamgenoot aan zijn zijde – ABBA-drummer Slim Borgudd – die later ook het kopmanschap bij het team zal overnemen, waarna Lammers het veld moet ruimen.

Hij keert tijdens de Grand Prix van België terug in de Formule 1, maar stapt noodgedwongen opnieuw in een kansloze auto. In het turbulente jaar 1982 lijkt Lammers’ carrière een nieuwe wending te krijgen als Renault-rijder Alain Prost zich bij een crash op Monaco blesseert.

De eventuele vervanging van de Fransman door Lammers vindt geen doorgang als deze in Detroit met zijn Theodore in de muur smakt en daarbij zelf een duim breekt. Lammers rijdt dat jaar op Zandvoort zijn laatste Grand Prix.

In 1992 gebeurt iets unieks: Lammers’ comeback in de Formule 1, tien jaar na zijn laatste Grand Prix. Dat is nog steeds een absoluut record in de Formule 1. Twee dagen voor de eerste race van het F1 seizoen van 1993 raakt het noodlijdende March-team in de problemen als Ilmor weigert het team motoren te leveren. Lammers staat langs de kant en het team gaat uiteindelijk failliet.


Huub Rothengatter

(Bussum, 8 oktober 1954)

Rothengatter in 1984
Rothengatter in 1984

Rothengatters kans in de Formule 1 kwam in 1984 bij het team van Spirit-Honda, die hun coureur Mauro Baldi tijdens het seizoen zagen vertrekken. De Spirit was geen snelle auto en Rothengatter reed achter in het veld mee.

Slechts één keer kwalificeerde hij zich niet, in 1985 in Detroit. Ook bij de Nederlandse Grand Prix kwalificeerde Rothengatter zich officieel niet, maar hij mocht als thuisrijder toch starten. De laatste twee races van het jaar keerde Baldi terug en stond Rothengatter weer aan de kant.

In 1985 leek het alsof Rothengatter weer aan de kant zou staan, totdat Piercarlo Ghinzani van Osella overstapte naar Toleman. Daardoor kon Rothengatter diens zitje bij Osella overnemen. Osella was echter net als Spirit bepaald geen topteam. Toch wist Rothengatter zijn beste Formule 1-prestatie ooit te halen met een 7de plaats bij de Australische Grand Prix in Adelaide.

Ghinzani keerde na het seizoen weer terug bij Osella, zodat Rothengatter opnieuw geen plek in de Formule 1 had. Na drie wedstrijden in 1986 kon hij dan toch weer instappen bij het Duitse Zakspeed, dat een tweede auto inschreef.

Ook met die wagen viel weinig eer te behalen, bovendien had Rothengatter te kampen met veel pech. Aan het eind van het seizoen was zijn Formule 1-carrière voorbij na 30 GP’s zonder punten.

Na 1986 stopte Rothengatter met racen. In 1991 werkte hij als pr-medewerker van Philips voor het team van Jordan. Datzelfde jaar werd hij manager van Jos Verstappen en wist deze van 1994 tot en met 2003 in de Formule 1 te houden.


Jos Verstappen

(Montfort, 4 maart 1972)

Verstappen in de Arrows in het jaar 2000
Verstappen in de Arrows in het jaar 2000

Verstappen maakte zijn debuut in het Benetton Formule 1-team tijdens de Grand Prix van Brazilië. Tijdens deze race werd hij echter tijdens een inhaalmanoeuvre getorpedeerd door Eddie Irvine (Jordan), waardoor Verstappen over de kop sloeg, maar ongedeerd bleef.

Een hoogtepunt in dit seizoen was Verstappens derde plaats tijdens de Grand Prix van Hongarije. Een rariteit was een ongeluk tijdens een training voor de GP van Frankrijk op Magny Cours, waarbij Verstappen zijn bolide in de pitmuur boorde, waardoor er door rondvliegende brokstukken een installatie van televisies verloren ging.

Dit ongeluk was er rechtstreeks de aanleiding toe, dat er nu plexiglas tussen deze apparatuur en de racebaan is aangebracht. Tijdens een pitstop bij de GP van Duitsland op Hockenheim werd er tijdens het bijtanken benzine op hete auto-onderdelen gemorst waardoor de auto, met Verstappen er in, korte tijd in lichterlaaie stond. Dit leverde hem een lichtelijk verbrande neus op. Dat kwam doordat hij het vizier van zijn helm open had staan, zoals toen gebruikelijk was.

Sindsdien hebben coureurs tijdens het bijtanken hun vizier dicht. De race erna was de GP van Hongarije, waar Verstappen zijn eerste podium behaalde. Derde werd hij, nadat Martin Brundle in de laatste ronde zijn auto stuk zag gaan. De daaropvolgende race, de GP van België, werd Verstappen weer derde, nadat Michael Schumacher werd gediskwalificeerd vanwege een te ver afgesleten bodemplaat.

Later haalde hij in Portugal dankzij een vijfde plaats nog 2 punten, zodat zijn totaal op tien punten kwam in 10 wedstrijden. Tijdens de laatste twee races werd Verstappen vervangen door Johnny Herbert. Uiteindelijk zal hij meedoen aan 107 Formule 1 races, waarin hij er in 106 ook daadwerkelijk vertrekt.


Christijan Albers

(Eindhoven, 16 april 1979)

Christijan Albers in actie voor Minardi in 2005
Christijan Albers in actie voor Minardi in 2005

In 2005 maakte Albers zijn entree in de Formule 1 voor het team van Minardi. Dat jaar behaalde Albers ook zijn enige Formule 1-punten. Tijdens de Grand Prix Formule 1 van de Verenigde Staten finishte Albers op de vijfde plaats, hetgeen hem 4 punten opleverde.

Tijdens de race deden echter maar zes auto’s mee, nadat veertien auto’s met Michelin-banden om veiligheidsredenen na de opwarmronde de race niet aanvingen.

Na een moeizaam seizoen bij het kleine team kon Albers voor 2006 een plaats bemachtigen bij het team Midland F1 Racing (het voormalige Jordan), dat daarna onder de naam van Spyker F1 over de circuits ging. Zijn optreden in dat jaar bleef zonder succes.

Ook in 2007 ging het slecht en haalde hij vijfmaal de finish niet. Vooral zijn uitvallen tijdens de GP van Frankrijk haalde het nieuws: hij verliet de pitsstraat met de tankinstallatie nog aan de auto. Niki Lauda noemde dit “de domste actie die ik ooit in de Formule 1 heb gezien.” (In 2008 deden Kimi Räikkönen en Felipe Massa hem dit na.) Sindsdien werd er druk gespeculeerd over Albers’ toekomst in de Formule 1.

Na geruchten dat een persoonlijke sponsor van Albers niet aan zijn financiële verplichtingen kon voldoen, werd hij op 10 juli ontslagen. Hij werd opgevolgd tijdens de GP van Europa op de Nürburgring door de testrijder Markus Winkelhock, voor één race (waarin hij zelfs even aan de leiding reed), gevolgd door Sakon Yamamoto voor de rest van het seizoen 2007.

Albers doet mee aan 46 formule 1 races en behaalt in totaal 4 punten.


Robert Doornbos

(Rotterdam, 23 september 1981)

Doornbos in de Red Bull Racing Formule 1-wagen
Doornbos in de Red Bull Racing Formule 1-wagen

Na de Grote Prijs van Groot-Brittannië in 2005 verving Doornbos de Oostenrijker Patrick Friesacher als tweede rijder bij Minardi. Als teammaat van zijn landgenoot Christijan Albers maakte hij zijn Formule 1-debuut bij de Grote Prijs van Duitsland. In 2006 was Doornbos derde rijder bij het team van Red Bull Racing.

In september 2006 werd bekendgemaakt, dat hij voor de laatste drie races van het seizoen de plaats van Christian Klien zou overnemen. Voor de race in China wist hij zich als tiende te kwalificeren en eindigde als twaalfde, terwijl hij in Japan als dertiende finishte, en tijdens de laatste race in Brazilië als twaalfde.

Op 15 augustus 2006 reed Robert Doornbos met zijn Red Bull “RB2” met 326 kilometer per uur over de Afsluitdijk, die speciaal hiervoor afgesloten was.

Doornbos rijdt uiteindelijk slecht 11 formule 1 races en weet geen punt te behalen.


Giedo van der Garde

(Rhenen, 25 april 1985)

Giedo van der Garde in 2013 tijdens de Grand Prix van Maleisië
Giedo van der Garde in 2013 tijdens de Grand Prix van Maleisië

Buiten het McLaren-programma, waar hij intussen geen deel meer van uitmaakt, is Van der Garde in zijn korte carrière reeds twee seizoenen testcoureur geweest in de Formule 1. In 2007 reed hij voor zowel Spyker als Super Aguri.

In 2008 was hij in dienst bij Force India. Ook mocht hij eenmalig de Renault testen, eveneens in 2008. Van der Garde was in onderhandeling met een viertal teams voor een stoeltje in de Formule 1 voor in 2011, het is echter niet tot een overeenkomst gekomen.

Op 1 februari 2013 maakte Van der Garde bekend dat hij in 2013 instapt bij het team van Caterham. Hij maakt hier zijn Formule 1-racedebuut naast Charles Pic. Hij maakte een redelijk debuutseizoen mee, met als hoogtepunt een derde plaats in Q1 tijdens de Grand Prix van België, waar hij uiteindelijk met een veertiende plaats ook zijn beste kwalificatie behaalde. Uiteindelijk eindigde hij als 22e, waarmee hij enkel Max Chilton achter zich liet.

Van de Garde doet aan 19 race mee en ook hij blijft zonder punten.


Max Verstappen

(Hasselt, 30 september 1997)

Max Emilian Verstappen heeft de Nederlandse en Belgische nationaliteit en rijdt Formule 1 onder de Nederlandse vlag. Verstappen maakte op 15 maart 2015 zijn Formule 1-debuut tijdens de Grand Prix van Australië in Melbourne. Gedurende het seizoen 2015 reed Verstappen met startnummer 33.

In zijn eerste race reed Verstappen in negende positie, toen hij getroffen werd door een motorprobleem. In zijn tweede race op 29 maart scoorde hij zijn eerste WK-punten door als zevende te finishen tijdens de Grand Prix van Maleisië. Hij werd daarmee de jongste coureur ooit die dit presteerde.

Tijdens de kwalificatie voor de Grand Prix van Spanje, zijn debuut in een Red Bull RB12, bereikte hij de vierde startpositie. Een dag later, op zondag 15 mei, won hij de race en werd hij, op de leeftijd van 18 jaar en 228 dagen, zowel de eerste Nederlandse als de jongste winnaar ooit van een Formule 1 Grand Prix.

And the story continues…


Zie hier ->>> alle Belgische Formule 1 coureurs op deze website.
Zie hier ->>> de beste Britse Formule 1 coureurs op deze website.
Zie hier ->>> de beste Braziliaanse Formule 1 coureurs op deze website.
Zie hier ->>> alle Spaanse Formule 1 coureurs op deze website.
Zie hier ->>> de beste Franse Formule 1 coureurs op deze website.
Zie hier ->>> de beste Duitse Formule 1 coureurs op deze website.
Zie hier ->>> de beste Italiaanse Formule 1 coureurs op deze website.
Zie hier ->>> de alle Oostenrijkse Formule 1 coureurs op deze website.
Zie hier ->>> de beste Japanse Formule 1 coureurs op deze website.
Zie hier ->>> alle Canadese Formule 1 coureurs op deze website.
Zie hier ->>> alle Finse Formule 1 coureurs op de deze website.
Zie hier ->>> de 10 beste Formule 1 coureurs uit de Verenigde Staten op deze website.