Alle Zweedse Formule 1 coureurs (10 incl. de top 10)

Alle Zweedse Formule 1 coureurs (ook de top 10)
Alle Zweedse Formule 1 coureurs (ook de top 10)

Alle Zweedse Formule 1 coureurs

De Zweden hebben ook best wel aardige Formule 1 coureurs gehad. Ze hebben vele punten meer behaald op de Grand Prix circuits dan de Nederlanders. Door Max verstappen zullen wij uiteindelijk dan weer wel meer punten gaan behalen. Lees meer…


Lees hier ->>> meer over Formule 1 op deze website.


Top 10: Alle Zweedse Formule 1 coureurs


10. Bertil Roos – 1 GP

(Göteborg, 12 oktober 1943 – East Stroudsburg, 31 maart 2016)

Bertil Roos
Bertil Roos

Roos nam deel aan zijn thuisrace in 1974 voor het team Shadow Racing Cars, maar behaalde hierin geen punten. Hij was jarenlang eigenaar van een raceschool bij de Pocono Raceway. Roos en zijn team, Shadow, konden het niet zo goed met elkaar vinden, en uiteindelijk koos het team ervoor om in plaats daarvan met Tom Pryce samen te werken. Roos ging terug naar de VS en Canada, waar hij bleef racen.


9. Conny Andersson – 1 GP

(Alingsås, 28 december 1939)

Conny Andersson
Conny Andersson

Andersson schreef zich in voor 5 races in de Formule 1. In 1976 de Grand Prix van Nederland en in 1977 de Spaanse, de Belgische, de Zweedse en de Franse Grand Prix. Hij viel echter op Zandvoort uit door motorproblemen. In de overige vier Grands Prix in 1977 was hij te langzaam om zich te kunnen kwalificeren voor de race.

Andersson reed in 1976 met een Surtees-Ford en in 1977 met een BRM.


8. Torsten Palm – 2 GP’s

(Kristinehamn, 23 juli 1947)

Torsten Palm
Torsten Palm

Palm nam in 1975 deel aan twee Grands Prix, de Grand Prix van Monaco en zijn thuisrace voor het team Hesketh Racing, maar behaalde hierin geen punten. In Monaco slaagde hij er niet in zich voor de race te kwalificeren. In Anderstorp, Zweden, kwalificeerde hij zich voor de race en eindigde als 10e.

Hij nam internationaal deel aan formuleraces en rally’s. Torsten Palm maakte zijn debuut in de Formule 3 in 1969 en werd dat jaar tweede na Ronnie Peterson in het Zweedse kampioenschap, voordat hij het kampioenschap won in 1970 en 1971.


7. Slim Borgudd

Karl Edward Tommy Borgudd – 10 GP’s en 1 punt
(Borgholm, 25 november 1946)

Slim Borgudd
Slim Borgudd

Tommy Borgudd is beter bekend als Slim Borgudd. Hij was in de periode 1981 – 1982. Hij reed 15 Grands Prix-races voor de teams ATS en Tyrrell.

Zijn eerste carrière was als drummer, voornamelijk in jazz-rock, voor groepen als de Lea Riders Group, Made In Sweden en Solar Plexus. Hij heeft ook gewerkt met de groep van Björn Ulvaeus, de Hootenanny Singers en ABBA, die door laatstgenoemde als Formule 1-coureur werd gesponsord.

Borgudd in 1981 op Zandvoort
Borgudd in 1981 op Zandvoort


6. Reine Wisell – 22 GP’s en 13 punten

(Motala, 30 september 1941)

Reine Wisell
Reine Wisell

Wisell was een generatiegenoot van Ronnie Peterson en reed vaak tegen hem in lagere categorieën, waaronder in de Formule 3. In 1970 kreeg Wisell, in navolging van Peterson, een kans in de Formule 1. Hij werd de vervanger van de omgekomen Jochen Rindt bij Lotus. Zijn teamgenoot was de eveneens onervaren Emerson Fittipaldi.

Tijdens de Amerikaanse Grand Prix dat jaar won Fittipaldi en werd Wisell derde waarna beiden mochten blijven in 1971. Maar waar Fittipaldi zou doorbreken wist Wisell niet te imponeren en na het seizoen kon hij vertrekken. Een opnieuw moeizaam jaar met de onbetrouwbare BRM volgde, voor Lotus hem eenmalig als invaller terughaalde.

In 1973 en 1974 reed Wisell nog incidenteel in de Formule 1, maar in de tweede helft van de jaren zeventig was zijn autoracecarrière op topsport-niveau voorbij.


5. Marcus Ericsson – 97 GP’s, 18 punten

(Kumla, Örebro län, 2 september 1990)

Marcus Ericsson
Marcus Ericsson

In 2007 was Ericsson kampioen in de Formule BMW UK en in 2009 in het Japanse Formule 3-kampioenschap. Ook heeft hij tussen 2010 en 2013 vier jaar GP2 gereden, waarin hij drie overwinningen wist te boeken. Tussen 2014 en 2018 reed hij in de Formule 1 voor de teams Caterham en Sauber.

In 2019 stapte hij over naar de IndyCar Series.


4. Stefan Johansson – 93 GP’s en 88 punten

Stefan Nils Edwin Johansson
(Växjö, 8 september 1956)

Stefan Johansson
Stefan Johansson in 1980

Johansson maakte zijn Formule 1-debuut in 1980 bij Shadow en nam deel aan 103 Grands Prix en startte 93 keer. Hij behaalde 12 keer het podium en scoorde 86 punten.

Hij keerde na zijn CART carrière in Amerika terug naar autoraces als de 24 uur van Le Mans. In 1997 won hij twee belangrijke races: de 12 uur van Sebring en de 24 uur van Le Mans.

Website: www.stefanjohansson.art


Top 3: Alle Zweedse Formule 1 coureurs

3. Jo Bonnier – 104 GP’s, 1 x winst, 39 punten

(Stockholm, 31 januari 1930 – Le Mans, 11 juni 1972)

Jo Bonnier
Jo Bonnier

Joakim ‘Jo’ Bonnier was 1-coureur tussen 1956 en 1971. Hij startte 104 van de 108 Grands Prix waar hij voor ingeschreven stond voor de teams Maserati, Scuderia Centro Sud, Jokaim Bonnier Racing Team, Giorgio Scarlatti, Owen Racing Organisation, Porsche, Rob Walker Racing Team, Anglo-Suisse Racing, Brabham en Ecurie Bonnier.

Bonnier kwam uit een zeer gegoede familie en sprak zes talen en hoewel zijn ouders hoopten dat hij dokter zou worden. Hij begon op 17-jarige leeftijd met competitief racen in Zweden op een oude Harley-Davidson- motorfiets. Hij keerde in 1951 na zijn studie in Parijs terug naar Zweden. Bonnier nam later met een Simca deel aan verschillende rally’s.

Zijn eerste Grand Prix is de Italiaanse Grand Prix in 1956 en zijn laatste is de Grand Prix van de Verenigde Staten in 1971. Hij scoort in totaal 39 punten met één maal een podiumplaats. Dit is ook zijn grootste prestatie in de F1. Bonnier de overwinning te behalen in de Nederlandse Grand Prix van 1959 op Zandvoort. Zijn notoir onbetrouwbare autowerkte eindelijk een keer mee. Zo hadden Dan Gurney en Hans Herrmann ernstige crashes na remstoringen.

Joakim was ook de peetvader van Formule 1-coureur Damon Hill. Zijn enige Formule-1 overwinning was de Grand Prix van Nederland van 1959. Hij liet het leven tijdens de 24 uur van Le Mans in 1972.


2. Gunnar Nilsson – 31 GP’s, 1 x winst en 88 punten

(Helsingborg, 20 november 1948 – Londen, 20 oktober 1978)

Gunnar Nilsson
Gunnar Nilsson

Nilsson won in 1975 won het Britse Formule 3-kampioenschap. Hij nam in 1976 en 1977 deel aan 31 van de 32 Grands Prix waar hij voor ingeschreven stond voor het team Lotus.

Gunnar Nilsson behaalde één overwinning, de Grand Prix in België in 1977. Hij scoorde één snelste ronde, vier podia en 31 punten.

Toen hij in 1976 aankwam bij Lotus werd hij ploeggenoot van Jacky Ickx en zijn landgenoot Ronnie Peterson. In dit jaar wist de Zweed 2x 3e te worden. Hij werd uiteindelijk 10e in de Formule 1 eindstand. In 1977 won hij de Grand Prix in België in 1977 voor Niki Lauda en Ronnie Peterson. Hij werd dat jaar Formule 1 8e in de eindstand. Daarbij moet gezegd worden dat hij de laatste 7 wedstrijden allemaal niet uitrijdt. Nadat eind december 1977 zaadbalkanker werd geconstateerd stopte Nilsson met rijden, hij overleed 10 maanden later.

Hij vormde een sterke leerling leraar-relatie met Lotus-teamgenoot Mario Andretti, die Nilsson beschouwde als zijn eerste echte vriend onder de coureurs. Hij leerde van Andretti tijdens hun twee jaar samen, maar voelde onvermijdelijk de behoefte om zelf als coureur naam t maken. Dit speelde een rol bij zijn beslissing om voor 1978 bij Arrows te tekenen

Gunnar Nilsson, Niki Lauda en Alan Jones, GP Groot-Brittannië – 1976 in Brands Hatch

1. Ronnie Peterson – 123 GP, 10 overwinningen en 206 punten

Bengt Ronnie Peterson
(Örebro, 14 februari 1944 – Milaan, 11 september 1978)

Ronnie Peterson
Ronnie Peterson

Op 7-jarige leeftijd reed Peterson voor het eerst, weliswaar in een door z’n vader zelfgemaakte onaangedreven go-kart. Hij maakte zijn Formule 1 debuut in een March in Monaco in 1970 waar hij met een 7e plaats net naast de punten greep. Petersons eerste Grand Prix zege liet niet lang op zich wachten: in 1973 won hij de Grote Prijs van Frankrijk op Paul Ricard in de Lotus 72. Er kwamen dat jaar nog drie overwinningen bij: Oostenrijk, Italië en de Verenigde Staten. Bovendien pakte hij dat jaar 9 pole positions, een record in die tijd.

In 1978 overlijdt hij op 34 jarige leeftijd in het ziekenhuis na een ongelukkige start op circuit van Monza. De lijkkist van Ronnie is gedragen door z’n vrienden/collega’s John Watson, Emerson Fittipaldi, James Hunt, Niki Lauda, Jody Scheckter, Åke Strandberg en Gunnar Nilsson (die een maand later zou overlijden ten gevolge van kanker).

Ronnie Peterson met zijn Lotus 79 tijdens de GP van Groot-Brittannië in 1978 British
Ronnie Peterson met zijn Lotus 79 tijdens de GP van Groot-Brittannië in 1978 British

Zie hier ->>> alle 27 dodelijke ongelukken in de Formule 1.