Beste Canadese Formule 1 coureurs – De top 14

Beste Canadese Formule 1 coureurs
Beste Canadese Formule 1 coureurs

Beste Canadese Formule 1 coureurs

In Canada hebben en hadden ze 14 verschillende coureurs die mee hebben gedaan aan de Formule 1. Van deze 14 rijden er nu nog twee rond. Beide gesponsord door hele rijke pappa’s. Ook hebben de Canadezen één Formule 1 kampioen in hun midden. Dit is de zoon van een oud-Formule 1 coureur die zelf ook ooit aanspraak maakte op de titel. Lees en zie meer…


Lees hier ->>> meer over Formule 1 op deze website.


Top 14 – Beste Canadese Formule 1 coureurs


10. Peter Broeker

(Hamilton, Ontario, 15 mei 1929 – Pointe-Claire, Quebec, 4 november 1980)

1 deelname aan de Formule 1

Peter Broeker
Peter Broeker

Broeker reed 1 Grand Prix, de Grand Prix Formule 1 van de Verenigde Staten van 1963 voor het team Stebro. Met deze auto, een eigen constructie, eindigde hij als zevende, zij het 22 ronden achterstand.


10. John Cordts

(Hamburg, 23 juli 1935)

John Cordts
John Cordts

1 deelname aan de Formule 1

Cordts is een voormalig Canadees Formule 1-coureur uit North Bay in Ontario. Hij reed 1 Grand Prix, de Grand Prix van Canada van 1969 voor het team Brabham.


10. John Cannon

(Londen, 21 juni 1933 – New Mexico, 18 oktober 1999)

John Cannon
John Cannon

1 deelname aan de Formule 1

Cannon was een Formule 1-coureur uit Groot-Brittannië, maar reed onder de vlag van Canada. Hij reed 1 Grand Prix, de Grand Prix van de Verenigde Staten van 1971 voor het team BRM.

Hij leverde goed werk om met zijn verouderde BRM P163 zich op de 24e plaats te kwalificeren. Cannon eindigde op de 14e plaats in een solide race.

Hij nam ook deel aan de niet voor het WK tellende F1- en Formula 5000 race op de Ontario Motor Speedway in Californië. Cannon keerde met beperkt succes terug naar verschillende F5000-kampioenschappen voordat hij omkwam bij een met experimenteel vliegtuig.


10. Peter Ryan

(Philadelphia, 10 juni 1940 – Reims, Frankrijk, 2 juli 1962)

Peter Ryan
Peter Ryan

1 deelname aan de Formule 1

Peter Ryan was een Amerikaans-Canadees autocoureur uit Quebec. Hij nam deel aan zijn thuisrace in 1961 voor het team Lotus, maar scoorde hierin geen punten.

Ryan kwam op 22-jarige leeftijd om tijdens een autorace op het circuit van Reims-Gueux in Frankrijk.

Ryan was een veelbelovende skiër voordat hij door blessures overgeschakelde naar racen. Met een Lotus won hij in 1961 de Canadese GP voor sportwagens in Mosport voor Pedro Rodriquez en Stirling Moss.

De prestatie maakte indruk op Colin Chapman, die een Lotus 18 voor Ryan regelde om te racen in de Amerikaanse GP van 1961. Hij kwalificeerde een respectabele 13e en eindigde als negende.

Chapman bood hem een ​​Lotus-fabriekscontract aan, dat Ryan in 1962 naar Europa bracht. Maar met het volledige fabrieksteam werd hij uitgeleend aan Ian Walker Racing, waar hij een aantal veelbelovende Formule Junior- en sportwagenprestaties leverde die een potentiële kampioen voor toekomst maakte. Een crash bij Reims tijdens de strijd om de leiding bracht hem 22-jarige leeftijd om het leven.


9. Eppie Wietzes

Egbert Wietzes
(Assen, 28 mei 1938 – juni 2020)

Eppie Wietzes
Eppie Wietzes

2 deelnames aan de Formule 1

Eppie Wietzes was een Canadees autocoureur van Nederlandse afkomst. Hij emigreerde met zijn gezin naar Canada toen hij 12 jaar oud was. Hij nam deel aan twee maal deel aan een Formule 1 race.

Wietzes debuteerde op 27 augustus 1967 in de eerste Grand Prix van Canada in Mosport. Hij stopte in ronde 69 en werd vervolgens gediskwalificeerd voor het ontvangen van hulp van buitenaf. Wietzes nam ook deel aan de Canadese Grand Prix van 1974 met een gehuurde Brabham BT42, maar trok zich terug met een transmissieprobleem.


8. Bill Brack

William Brack
(Toronto, 26 december 1935)

Bill Brack
Bill Brack

3 (2 starts) aan de Formule 1

Brack reed driemaal een Grand Prix, driemaal de Grand Prix in zijn thuisland Canada (1968, 1969 en 1972). Hij reed zijn eerste race voor het raceteam Lotus en de overige twee races voor het BRM-team.

Na zijn Formule 1-carrière reed Brack in de ChampCar Atlantic Championship in de jaren 70. Hij won dit kampioenschap in zowel 1973, 1974 als in 1975. Brack opende een Daimler AG-garage na zijn racecarrière in Toronto.


7. Al Pease

Victor ‘Al’ Pease
(Darlington, 15 oktober 1921 – Sevierville, 4 mei 2014)

3 deelnames aan Formule

Al Pease

De in Engeland geboren Canadese racer Al Pease heeft een roemloze staat van dienst. Hij is de enige coureur die ooit een zwarte vlag heeft gekregen van een F1-race omdat hij te traag was. Dat was de Canadese GP van 1969. Het was zijn derde F1-optreden, allemaal in Canada, allemaal in een verouderde auto.


6. Allen Berg

Allen Berg
Allen Berg

(Vancouver, 1 augustus 1961)

9 deelnames aan de Formule 1

Jaren actief: 1986
Teams: Osella
Races: 9
Eerste race: GP VS Oost 1986
Laatste race: GP Australië 1986

Allen Berg racete in zijn carrière negen races voor het team Osella. hij begon met karten in 1978 en maakte in 1980 de switch naar de autosport, hij ging racen in de ChampCar Atlantic Championship.

In 1983 maakte Berg de overstap naar het Britse Formule 3-kampioenschap, waar hij vijfde in het klassement werd achter onder andere Ayrton Senna en Martin Brundle. In 1984 werd Berg tweede in het eindklassement met acht tweede plaatsen.

Berg vertrok in 1985 weer naar Canada om sponsors te zoeken om deel te kunnen nemen aan de Formule 1. In 1986 kreeg hij de kans om voor Osella te rijden, maar bij deze laagvlieger wist Berg niet een punt te behalen.


Top 5 – Beste Canadese Formule 1 coureurs


Beste Canadese Formule 1 coureurs
Beste Canadese Formule 1 coureurs

5. George Eaton

George Ross Eaton
(Toronto, 12 november 1945)

George Eaton
George Eaton

13 (11 starts) deelnames aan de Formule 1

Eaton was de jongste zoon van Signy en John David Eaton en Canadees Formule 1-coureur. Hij reed tussen 1969 en 1971 13 Grands Prix voor het team BRM.

Eaton is afkomstig uit een vooraanstaande, rijke Canadese familie. In 1969 deed hij met BRM mee aan een paar Grand Prix en lag hij ver achter op het tempo van zijn teamgenoten.

Eaton bleef in 1970 een volledig seizoen bij BRM. Hij was gemiddeld ‘een achterblijver’, maar deed het goed op Silverstone. Hij kwalificeerde zich, maar moest vanwege de lage oliedruk zijn race vroegtijdig beëindigen.

Zijn hoogtepunt kwam in zijn thuisrace, waar hij teamgenoot Jackie Oliver versloeg en op de negende plaats eindigde. Hij keerde terug voor een enkel uitstapje in de Canadese GP van 1971 voordat hij zich concentreerde op het runnen van het familiebedrijf.


4. Nicholas Latifi

(Montreal, 29 juni 1995)

Nicholas Latifi
Nicholas Latifi

Jaren actief: 2020 – heden
Teams: Williams-Mercedes
Races: 16 (16 deelnames)
Polepositions: 1
Eerste race: Australië 2020

Latifi is een Iraans-Canadees autocoureur. Vanaf het seizoen 2020 is hij actief in de Formule 1, voor het Williams F1 team. Zijn eerste kennismaking met F1 kwam in 2017, toen hij mocht testen voor Renault. Hij vervolgde zijn we bij bij Force India in 2018 voordat hij in 2019 aansloot bij de Williams-familie kwam.


Top 3 – Beste Canadese Formule 1 coureurs


3. Lance Stroll

(Montreal, 29 oktober 1998)

Lance Stroll
Lance Stroll

Jaren actief: 2017 – heden
Teams: Williams en Racing Point
Races: 64
Podiums: 3
Punten: 124
Polepositions: 1
Eerste race: Australië 2017

Stroll is de zoon van de Canadese zakenman Lawrence Stroll. Zijn vader is eigenaar van Aston Martin en van het Circuit Mont-Tremblant, mede-investeerder van Tommy Hilfiger en Racing Point F1 Team. Zijn moeder is de Belgische mode-ontwerpster Claire-Ann Callens.

In 2016 stapte Stroll uit de Ferrari Driver Academy en werd hij testrijder voor het Formule 1-team van Williams. In 2017 maakt hij voor dit team zijn racedebuut in de Formule 1. Nadat hij in de eerste drie races van het seizoen niet aan de finish wist te komen, behaalde hij tijdens zijn thuisrace zijn eerste punten in de Formule 1 met een negende plaats. Tijdens de Grand Prix van Azerbeidzjan wist Stroll als derde te eindigen en behaalde dus zo zijn eerste podiumfinish.

In 2019 maakt Stroll de overstap naar het team van Racing Point, nadat een consortium van zakenlieden onder leiding van zijn vader Lawrence het team in de zomer van 2018 overnam nadat het onder curatele was gesteld.


2. Gilles Villeneuve

Joseph Gilles Henri Villeneuve
(Saint-Jean-sur-Richelieu, Quebec (Canada), 18 januari 1950 – Leuven (België), 8 mei 1982)

Gilles Villeneuve
Gilles Villeneuve

Jaren actief: 1977-1982
Teams: McLaren, Ferrari
Races: 68 (67 gestart)
Overwinningen: 6
Podiums: 13
Punten: 101 (107)
Polepositions: 2
Snelste rondes: 8
Eerste race: Groot-Brittannië 1977
Eerste overwinning: Canada 1978
Laatste overwinning: Spanje 1981
Laatste race: België 1982

Gilles Villeneuve startte zijn carrière in de F1 als derde coureur bij het McLaren team in 1977, waar hij slechts één race voor reed. Later dat jaar werd hij door Ferrari in huis gehaald om voor de laatste twee races het stuur over te nemen van Niki Lauda, die dat jaar wereldkampioen werd in de F1.

Zijn eerste overwinning behaalde hij in 1978 tijdens de Canadese Grand Prix die in Montreal gehouden werd. Villeneuve won in zijn korte carrière zes races. Hij verongelukte op 8 mei 1982 op Circuit Zolder tijdens zijn laatste kwalificatieronde voor de Grand Prix van België. Jochen Mass reed een langzame ronde en week uit voor de aanstormende Villeneuve, maar met het linker voorwiel reed Villeneuve in op Mass. Villeneuve werd gelanceerd en uit zijn bolide geslingerd. Hij belandde in de hekken, waar het medisch team hem nog wel reanimeerde, maar Villeneuve overleed later die avond in het ziekenhuis van Leuven.

Het circuit Ile de Notre Dame in Montreal, waarop hij in 1978 de eerste overwinning in de Formule 1 behaalde, werd na zijn dood omgedoopt in Circuit Gilles Villeneuve. Villeneuve is de vader van Jacques Villeneuve, de nummer één van deze lijst. Zie hier _>>> de beste Formule 1 coureurs voor Ferrari op deze website.


1. Jacques Villeneuve

Jacques Joseph Charles Villeneuve
(Saint-Jean-sur-Richelieu (Quebec, Canada), 9 april 1971)

Jacques Villeneuve
Jacques Villeneuve in 2010

Jaren actief: 1996-2006
Teams: Williams, BAR, Renault, Sauber en BMW Sauber
Races: 165
Kampioenschappen: 1 (1997)
Overwinningen: 11
Podiums: 23
Punten: 235
Polepositions: 13
Snelste rondes: 9
Eerste race: Australië 1996
Eerste overwinning: Europa 1996
Laatste overwinning: Luxemburg 1997
Laatste race: Duitsland 2006

Na in 1995 kampioen IndyCar te zijn geworden, tekende Villeneuve voor 1996 bij het Formule 1-team van Williams. In zijn eerste race pakte hij al poleposition, door een technisch probleem eindigde Villeneuve als tweede. In zijn vierde race behaalde hij zijn eerste Grand Prix-overwinning. Hij moest de wereldtitel 1996 aan zijn teamgenoot Damon Hill laten. Villeneuve eindigde dankzij vier overwinningen en zeven bijkomende podiumplaatsen zelf als tweede met 78 punten.

In 1997 won Villeneuve zeven maal en veroverde hij zelf het wereldkampioenschap, dankzij de derde plaats die hij tijdens de laatste race van het seizoen op het Circuito Permanente de Jerez behaalde, hoewel Michael Schumacher, met wie hij streed om de leiding in de race en het kampioenschap, hem bij een inhaalpoging aanreed.