Advertentie

De beste wielrenners van Nederland

Wie waren nu de tien beste wielrenners van Nederland. Dat is zo’n vraag die moet worden overgelaten aan Jean Nellissen, want Jean ‘De Neel’ Nelissen was jarenlang een van de belangrijkste ‘wielrenjournalisten’ van Nederland. Deze Jean, overleden in 2010, heeft ooit een top 10 beste wielrenners van Nederland gemaakt. Deze top 10 beste wielrenners van Nederland wordt hier gepresenteerd met een korte bio van de wielrenner in kwestie. Op één natuurlijk, de overigens drie keer voor doping-gebruik gepakte, tourwinnaar Joop Zoetemelk. Zie ook de prachtige oude tv-beelden bij dit artikel!

Advertentie

De beste wielrenners van Nederland

 

1. Joop Zoetemelk

Hendrik Gerardus Joseph Zoetemelk
Den Haag, 3 december 1946

Beste wielrenners van Nederland Zoetemelk op 1
Beste wielrenners van Nederland Zoetemelk op één

staat op één want deze Nederlands oud-wielrenner is de beste Nederlandse ronderenner ooit. Hij won onder andere:

  • in 1979 de Ronde van Spanje
  • in 1980 de Ronde van Frankrijk
  • in 1985 wereldkampioen

Wereldkampioen werd hij overigens op de sportief gezien zeer hoge leeftijd van 38 jaar. Zoetemelk woont al decennialang in Frankrijk, waar hij eigenaar is van een hotel annex restaurant.

Heel lang had Joop Zoetemelk de bijnaam de “eeuwige tweede”, omdat hij vijfmaal tweede werd in het eindklassement van de Tour de France, voordat hij uiteindelijk in 1980 won. Voor ons is hij wel de nummer één op de lijst van de beste wielrenners van Nederland.

Zie hier een prachtige documentaire over de tourwinst van Zoetemelk in 1980.

2. Jan Janssen

Johannes Adrianus Janssen
Nootdorp, 19 mei 1940

Jan Janssen in 1967
Jan Janssen in 1967

is een Nederlands voormalig beroepswielrenner. Jan ‘Le Professeur’ Janssen was actief van 1962 tot 1973. In zijn loopbaan won hij onder meer de Ronde van Frankrijk in 1968, Ronde van Spanje in 1967 en het wereldkampioenschap in 1964.

3. Hennie Kuiper

Hendrikus Andreas Kuiper
Noord Deurningen (Overijssel), 3 februari 1949

Kuiper is een voormalig Nederlands wielrenner, die als professional actief was van 1973-1988. Daarna is hij tot en met 1996 ploegleider geweest. Zijn erelijst is imposant: in 1972 werd hij Olympisch Kampioen op de weg en in 1975 wereldkampioen. Hij won onder meer twee keer (1977 en 1978) de Tour etappe naar Alpe d’Huez en werd twee keer tweede in het eindklassement van de Tour.

4. Jan Raas

Jan Raas
Heinkenszand, 8 november 1952

Raas is een Nederlands voormalig beroepswielrenner en ploegleider. Raas was renner van 1975 tot 1985 en daarna tot 2003 ploegleider en sportdirecteur. Raas blonk vooral uit in de klassiekers, waarvan hij er veertien won in zijn carrière. Zijn vijf (een record) overwinningen in de Amstel Gold Race leverden hem de bijnaam Amstel Gold Raas op. In 1979 werd hij in Valkenburg wereldkampioen op de weg. Met Gerrie Knetemann en Joop Zoetemelk deelt hij het Nederlands record van gewonnen van Tour-etappes: tien stuks. Overigens reed hij de Tour slechts twee keer uit: in 1976 en in 1978.

5. Theo Middelkamp

Theofiel (‘Fiel’) Middelkamp
Nieuw-Namen, 23 februari 1914 – Kieldrecht, 2 mei 2005

Middelkamp was een Nederlands wielrenner. Middelkamp was de eerste Nederlander die een etappe in de Tour de France won. Hij had nog nooit bergen gezien en ook nog nooit een bergetappe gereden, en hij reed op een gewone koersfiets zonder versnellingen. Op 14 juli 1936, op quatorze juillet, won hij in zijn eerste Tour de zware alpenrit van Aix-les-Bains naar Grenoble met onder meer de Col du Galibier. Hij sloot de tour af als 23e in het algemeen klassement. In 1937 moest hij opgeven wegens een valpartij waarbij hij een vinger brak. In 1938 won hij de zevende etappe (van Bayonne naar Pau). Hij verdiende in die Tour vijfduizend francs. Dat was veel minder dan hij in wielerkoersen in Vlaanderen kon verdienen, en dus besloot hij daarna niet meer in de Tour te rijden maar zich te specialiseren in kermiskoersen. “”Ik kan van roem en eer niet leven”” was een bekende uitspraak van Middelkamp.

6. Gerrie Knetemann

Gerard Friedrich Knetemann
Amsterdam, 6 maart 1951 – Bergen (Noord-Holland), 2 november 2004

Kneteman, bijnaam ‘de Kneet’, was een Nederlandse beroepswielrenner van 1974-1989. Knetemann kon goed uit de voeten in meerdaagse wedstrijden, maar hij schoot tekort in het hooggebergte om in de Tour een goed klassement te rijden. Hoewel geen klassementsrijder voor de Ronde van Frankrijk, bleek hij een der succesvolste Nederlandse Tourrenners. Tienmaal won hij een etappe, een Nederlands “”record””, dat hij deelt met Jan Raas en Joop Zoetemelk, en achtmaal was hij drager van de gele trui. Met het collectief stond hij ook nog negenmaal op het podium als winnaar van een ploegentijdrit. Hij was de eerste wielrenner die de grens van 50 km/u doorbrak in een tijdrit.

7. Erik Breukink

Erik Christiaan Breukink
Rheden, 1 april 1964

Breukink was jarenlang een professionele wielrenner en daarna werd hij ploegleider. Ook was hijs van 2010 tot 2012 technisch directeur bij Rabobank wielerploeg. In 1986 won hij een etappe in de Ronde van Zwitserland. In 1987 won hij een etappe in de Ronde van Italië, die hij als 3e beëindigde. Datzelfde jaar debuteerde Erik Breukink in de Ronde van Frankrijk, waar hij ook een etappe won. Hij reed die Ronde uit als 22e en werd 2e in het jongerenklassement. Een jaar later, in 1988, beëindigde Breukink de Ronde van Italië op de tweede plaats. Hij won daar ook een loodzware etappe over de Gavia in een sneeuwstorm. In datzelfde jaar beëindigde hij de Tour de France als 12e en als winnaar van het jongerenklassement. Dat jaar won Breukink nog de Ronde van het Baskenland en het Internationaal Wegcriterium.

In 1989 won hij de proloog van de Ronde van Frankrijk, maar stapte daarna uit de wedstrijd. Eerder dat jaar won hij bijna de Giro, maar hij verloor zijn leidersplaats in de Dolomieten als gevolg van een tekort aan voedsel. Omdat Breukink zich wilde focussen op de Tour de France maakte hij in 1990 de overstap naar het Nederlandse PDM. Hij won twee ritten en eindigde als derde in het algemeen klassement, zijn beste resultaat. Zonder de nodige pech op de berg Tourmalet, waar hij driemaal van fiets moest wisselen, had Breukink mogelijk gewonnen. Als uitgesproken tijdritspecialist voegde hij in 1990 de GP Lunel, de finale van de wereldbeker aan zijn palmares toe. In datzelfde jaar won hij ook de GP Eddy Merckx. In totaal verzamelde Breukink 61 overwinningen, waaronder etappes in de drie grote rondes.

8. Steven Rooks

Steven Rooks
Oterleek, 7 augustus 1960

Rooks brak in 1983 in één klap door door een overwinning in de belangrijke klassieker Luik-Bastenaken-Luik. Datzelfde jaar deed hij ook voor de eerste keer mee aan de Tour de France, maar reed hem niet uit. Een 25e plaats in 1985 en een 9e in 1986 lieten zien dat hij ook op dat gebied wel wat in zijn mars had. In 1988 behaalde hij zijn grootste toursuccessen. Hij vocht dat jaar met Pedro Delgado om de eindzege. Uiteindelijk werd hij tweede, maar won wel de etappe naar L’Alpe d’Huez, het bergklassement en het combinatieklassement. Later dat jaar won hij ook het kampioenschap van Zürich.

In een uitzending van het tv-programma Reporter in januari 2000 gaf Rooks samen met Maarten Ducrot en Peter Winnen toe dat hij tijdens zijn wielerloopbaan verboden middelen had gebruikt. Sinds 2005 is Steven Rooks wedstrijdleider van de Ronde van Noord-Holland, een wedstrijd voor elite-renners en de verwante Omloop van het Lage Land, een juniorenklassieker. Tegenwoordig is hij ook technisch adviseur van het L.S.E.Team Parkhotelrooding en verzorgt hij vanuit dat hotel fietsactiviteiten. Vanaf 2013 is Rooks sportief manager van de Nederlandse vrouwenploeg Dolmans-Boels Cycling Team.

9. Wout Wagtmans

Wouter Wagtmans
Rucphen, 10 november 1929 – Sint-Willebrord, 15 augustus 1994

Wout Wagtmans behoorde, samen met plaatsgenoot Wim van Est, tot de generatie die in de jaren ’50 het wielrennen in Nederland grote populariteit bezorgde. Wagtmans werd in 1947 amateur en werd twee jaar later Kampioen van Nederland. In 1950 werd hij noodgedwongen professional, omdat hij voor een overwinning geld zou hebben aangenomen. Hij was precies één dag prof toen hij meedeed aan het NK en een opzienbarende koers reed: alleen Gerrit Schulte kon hem, met moeite, voorblijven.

Daarna had hij een glansrijke carrière: hij deed acht maal mee aan de Tour de France en droeg de gele trui in 1954, 1955 en 1956. Hij won vier etappes: in 1953 versloeg hij in Gap Gino Bartali in de sprint en werd hij vijfde in het eindklassement. Twee jaar later was hij de derde Nederlandse winnaar in Bordeaux. Ook won hij drie etappes in de Ronde van Italië en een aantal eendaagse wedstrijden. Op de baan was Wagtmans ook succesvol, vooral bij het stayeren, en samen met Van Est bij koppelkoersen.

Wout Wagtmans was een zeer populair renner, zowel door zijn strijdlust als door zijn jeugdig enthousiasme. Het leverde hem vele bijnamen op: Olijke Woutje, Dik Trom, Zoeloe, de Clown en het Kemphaantje. Hij beëindigde zijn wielerloopbaan in 1961 en was in 1967 leider van de Nederlandse tourploeg rond Jan Janssen. Daarna nam hij het transportbedrijf van zijn vader over. Eind jaren ’80 kreeg hij een ernstig ongeluk waarna hij invalide werd verklaard. Wagtmans overleed in 1994, 64 jaar oud. Hij was de oom van een andere succesvolle coureur, Rini Wagtmans.

10. Jo de Roo

Jo de Roo
Schore, 5 juli 1937

De Roo was professional van 1958 tot 1968. In die periode won hij vele klassiekers. Zijn topjaar was 1962, toen hij onder andere Bordeaux-Parijs, de Ronde van Lombardije en Parijs-Tours won. Dat jaar werd hij onderscheiden met de Gerrit Schulte Trofee en eindigde als eerste in de eindstand van de Super Prestige.

Het jaar nadien werd hij opnieuw winnaar van Parijs-Tours en de Ronde van Lombardije. Andere koersen die hij wist te winnen waren de Ronde van Vlaanderen en de Omloop Het Volk. De Roo werd Nederlands kampioen in 1964 en 1965. Hij deed vier keer mee aan de Ronde van Frankrijk en won drie etappes. Vijf seizoenen reed hij in dienst van Jacques Anquetil. Tot de opkomst van Jan Raas was De Roo de succesvolste coureur uit Zeeland.

In 1962 kreeg hij bij de overwinning in Parijs-Tours de “Gele wimpel” uitgereikt, de onderscheiding voor het hoogste uurgemiddelde behaald in een internationale klassieker. Hij verbeterde hiermee de prestatie van de Fransman Jacques Dupont uit 1955. De Roo is daarmee de nummer tien op de lijst beste wielrenners van Nederland.

advertentie

Geef een reactie