Dante Gabriel Rossetti zijn bekendste schilderijen

Dante Gabriel Rossetti zijn bekendste schilderijen
Dante Gabriel Rossetti zijn bekendste schilderijen

Dante Gabriel Rossetti: zijn bekendste schilderijen

Rossetti (Londen, 12 mei 1828 – Birchington-on-Sea (Kent), 9 april 1882) was een Engels dichter en kunstschilder. Hij was één van de oprichters van de Pre-Raphaelite Brotherhood. De prerafaëlieten waren Engelse kunstenaars in het victoriaanse tijdperk, voornamelijk kunstschilders, die zich afzetten tegen de academische kunst als toen voorgeschreven door de Royal Academy of Arts. Prerafaëlieten wilden terugkeren naar de eenvoud zoals die bestond bij kunstenaars levend vóór Rafaël. Ze streefden eenvoudige composities en een nauwkeurige, realistische werkwijze na.

Rossetti publiceerde ook gedichten (The Blessed Damozel, My sister’s sleep, The portrait) in ‘The Germ’. Dit was het tijdschrift van de prerafaëlieten, waarvan zijn broer William Michael Rossetti redacteur was en waarin ook zijn zus Christina Georgina Rossetti gedichten publiceerde. In 1870 verscheen zijn sonnettencyclus The House of Life.

Zijn latere jaren werden overschaduwd door zijn drugsverslaving en een toenemende geestelijke achteruitgang. Hij stierf in Birchington-on-Sea, Kent.


Lees hier ->>> meer over kunst op deze website…
Hier ->>> vind je 100 beroemdste schilders aller tijden op deze website…
Zie hier ->>> ook de de 100 beroemdste schilderijen aller tijden op deze website…

Dante Gabriel Rossetti zijn bekendste schilderijen


The Girlhood of Mary Virgin (1849) – Dante Gabriel Rossetti

The Girlhood of Mary Virgin (1849) - Dante Gabriel Rossetti
The Girlhood of Mary Virgin (1849) – Dante Gabriel Rossetti

Dit is een romantisch, religieus schilderij. Het was Rossetti’s eerste voltooide olieverfschilderij en bovendien het eerste werk dat de initialen ‘P.R.B’. (Pre-Raphaelite Brotherhood) droeg. Het werd voor het eerst tentoongesteld in maart 1849 op de Free Exhibition in de Hyde Park Corner Gallery.

In november 1848 motiveerde Dante Rossetti zijn keuze voor dit onderwerp in een brief aan zijn peter, Charles Lyell of Kinnordy. Hi dacht dat een dergelijk thema de leden van een christelijke gemeenschap zeker zou aanspreken. De ‘opvoeding van de Heilige Maagd’ was een bekend motief in de schilderkunst.

Rossetti beeldde de toekomstige moeder van Christus echter niet af met het traditionele boek op haar schoot, maar liet ze onder begeleiding van haar moeder een lelie borduren.

De schilder koos modellen uit zijn onmiddellijke omgeving. Zo poseerde zijn moeder Frances Mary Polidori Rossetti voor Sint-Anna, zijn zuster Christina Georgina Rossetti voor de Maagd Maria. Ook de oude Williams, die bij de familie Rossetti werkte, poseerde voor Sint-Joachim.


Ecce Ancilla Domini! (1849 – 1850) – Dante Gabriel Rossetti

Ecce Ancilla Domini! (1849 - 1850) - Dante Gabriel Rossetti
Ecce Ancilla Domini! (1849 – 1850) – Dante Gabriel Rossetti

De Ecce Ancilla Domini!, ook wel getiteld The Annunciation is olieverf op linnen en 72,4 x 41,9 centimeter groot. Letterlijk betekent de titel: ‘zie de dienstmaagd des heren’. Het is een afbeelding van het moment van de annunciatie, waarop Maria de boodschap van de aartsengel Gabriël krijgt, dat ze geboorte zal geven aan de zoon van God.

De nadruk ligt op de weergave van een beangstigde Maria-figuur die een vorm van indringing suggereert. Het schilderij bevindt zich thans in de collectie van Tate Britain te Londen.


Bocca Baciata (1859) – Dante Gabriel Rossetti

Bocca Baciata (1859 - Dante Gabriel Rossetti
Bocca Baciata (1859 – Dante Gabriel Rossetti

Dit schilderij toont een mooie Saraceense prinses die, ondanks het feit dat ze in vier jaar tijd talloze relaties heeft gehad met acht verschillende geliefden, zichzelf met succes aan de koning van de Algarve presenteert als zijn maagdelijke bruid.

De titel betekent ‘mond die is gekust’. De titel verwijst naar een Italiaans spreekwoord, dat Rossetti op de achterkant van het schilderij schreef:

De gekuste mond verliest zijn geluk niet, maar vernieuwt zichzelf net zoals de maan.

Het spreekwoord komt uit het verhaal van Alatiel. Alatiel is de hoofdpersoon van het zevende verhaal van de tweede dag van Boccaccio’s Decamerone.


Beata Beatrix (circa 1864 – 1870) – Dante Gabriel Rossetti

Beata Beatrix (circa 1864 - 1870) - Dante Gabriel Rossetti
Beata Beatrix (circa 1864 – 1870) – Dante Gabriel Rossetti

Dit schilderij toont Dantes geliefde Beatrice Portinari. Rossetti’s in 1862 overleden vrouw en muze Elizabeth Siddal stond model. Het werk bevindt zich sinds 1889 in de collectie van Tate Britain te Londen.

Beata Beatrix toont een vrouwelijke halffiguur op levensgroot formaat, met omhoog geheven gezicht, in transcendente toestand, de ogen gesloten, alsof ze een visioen heeft. Het werk is geschilderd in gedempte kleuren en in een verflaag die minder glanzend is dan in andere werken van Rossetti uit die tijd.

Welbeschouwd beeldt Rossetti in Beata Beatrice twee vrouwen uit. Beatrice Portinari, de geliefde van de Florentijnse dichter Dante Alighieri, en Elizabeth Siddal, zijn eigen geliefde, die kort voordat hij aan het werk begon overleed.


Lady Lilith (tussen 1866-1868 en 1872-1873) – Dante Gabriel Rossetti

Lady Lilith (tussen 1866-1868 en 1872-1873) - Dante Gabriel Rossetti
Lady Lilith (tussen 1866-1868 en 1872-1873) – Dante Gabriel Rossetti

Het schilderij toont Lilith, volgens de Talmoedische traditie de eerste vrouw van Adam, terwijl ze haar weelderige haar kamt. Het werk bevindt zich in de collectie van het Delaware Art Museum in Wilmington.

Lady Lilith is op de eerste plaats een typisch Rossetti-portret van een mooie maar afwezig en emotieloos ogende dame, waarbij de kunstschilder een wankel evenwicht tussen afstandelijkheid en betrokkenheid creëert.


Proserpine (1874) – Dante Gabriel Rossetti

Proserpine (1874) - Dante Gabriel Rossetti
Proserpine (1874) – Dante Gabriel Rossetti

In zijn Proserpina illustreert Rosseti in zijn typische prerafaëlitische stijl de Griekse godin die in de winter in de onderwereld leeft. Hoewel Rossetti de datum 1874 op de foto schreef, werkte hij zeven jaar aan acht afzonderlijke doeken voordat hij ermee klaar was.

Zijn Proserpine is, net als zijn model Jane Morris, een prachtig mooie vrouw, met delicate gelaatstrekken, slanke handen en een onberispelijk bleke huid die wordt afgezet door haar dikke ravenzwarte haar. Rossetti schilderde het in een tijd dat zijn geestelijke gezondheid buitengewoon precair was en zijn liefde voor Jane Morris het meest obsessief was.


The Blessed Damozel (1875 – 1878) – Dante Gabriel Rossetti

The Blessed Damozel (1875 - 1878) - Dante Gabriel Rossetti
The Blessed Damozel (1875 – 1878) – Dante Gabriel Rossetti

Vanuit de aarde wendt een man zich omhoog tot zijn geliefde in de hemel. Het schilderij bevindt zich thans in het Fogg Museum te Cambridge, Massachusetts. ‘De zalige jonkvrouw’ is een gedicht van vierentwintig strofen, waarin een jonkvrouw in de hemel bidt en smeekt om hereniging met haar geliefde op aarde.

Het vertelt geen verhaal, maar beschrijft een aantal tegenstellingen, zoals lichaam en geest, hemel en aarde. In het hele gedicht wordt het verlangen uitgesproken de tegengestelde elementen met elkaar te verenigen, hetgeen als ideaal wordt beschouwd.


The Daydream (1880) – Dante Gabriel Rossetti

The Daydream (1880) - Dante Gabriel Rossetti
The Daydream (1880) – Dante Gabriel Rossetti

Het schilderij toont Jane Morris zittend op de tak van een plataan. In haar hand heeft ze een steeltje kamperfoelie, een teken van liefde in het Victoriaanse tijdperk. Dit kan een indicatie zijn van de geheime affaire waarin de kunstenaar zich destijds met haar in verwikkeld was. Het kunstwerk is nagelaten aan het Victoria and Albert Museum door Constantijn Alexander Ionides in 1900.