Feyenoord, de wereldbeker en ‘Het brilletje van Van Daele’

Het was in het jaar des Heeren 1970. En het was niet zomaar een dag, nee, we hebben het hier over 9 september 1970. De dag dat Feyenoord als eerste Nederlandse club de Wereldbeker weet te winnen nadat het eerder als eerste de Europa Cup 1 heeft gewonnen.

Feyenoord, de wereldbeker en ‘Het brilletje van Van Daele'
Feyenoord, de wereldbeker en ‘Het brilletje van Van Daele’

Feyenoord, de wereldbeker en ‘Het brilletje van Van Daele’

Uit en thuis tegen de ‘Boeven van de Pampa’ van Estudiantes

Nadat de Feyenoorders in Milaan een paar maanden eerder de Europa Cup I (de huidig Champions League) wonnen van het Schotse Celtic reizen ze op 26 augustus af naar Buenos Aires in Argentinië om voor de Wereldbeker te spelen tegen Estudiantes de La Plata. Nieuw in deze editie van de Wereldbeker is het spelen van niet één, maar twee wedstrijden om uit te maken wie zich de beste van de wereld mag noemen.

Feyenoord-manager Guus Brox was bevreesd voor deze tegenstander omdat de Argentijnen kei- en keihard voetbalden, dat kon Feyenoord wel eens heel veel onnodige blessures opleveren. Zelfs het duo Israël/Laseroms, IJzeren Rinus en Theo de Tank, verbleekte bij de Argentijnen terwijl zij toch de twee hardste verdedigers waren die er op de Nederlandse velden rondliepen. De Argentijnen zouden zelfs scherpe voorwerpen in hun broekzak hebben om tegenstanders mee te verwonden. Daarnaast hadden de zogenaamde ‘Boeven van de Pampa’ het altijd druk met spugen, trekken, duwen en schoppen.

Nog geen jaar eerder eindigde de wedstrijd tussen AC Milan en Estudiantes om de Wereldbeker in een ware veldslag. De tot Fransman genaturaliseerde Argentijnse spits Nestor Combin werd keurig afgewerkt door de veldspelers van Estudiantes en moest het veld voortijdig verlaten met een blauw oog en een gebroken neus.

Uit in Buenos Aires

Na een lange reis van ruim achtentwintig uur komen de Rotterdammers aan in Argentinië. Erg luxe is het allemaal niet. Mister Feyenoord Coen Moulijn over de armzalige accommodatie: “We zaten twaalf kilometer buiten Buenos Aires in een soort van gevangenenkamp.”

Voorafgaand aan de wedstrijd bij de inspectie van het veld begint het al lekker. Johan Boskamp krijgt een munt tegen zijn hoofd gegooid en moet zich laten helpen door de medische staf. Feyenoord-voorzitter Guus Couwenberg gaat over de rooie en wil direct naar huis. Trainer Ernst Happel bekijkt de zaak net even anders: “Zo’n grote kop als die van Jan is moeilijk te missen.”

Maar goed, dan begint de wedstrijd echt en de kaasmeisjes zijn nog niet van het veld (stukje Holland-promotie) of de Rotterdammers kijken al tegen een 2-0 achterstand aan. Na een keiharde en onnodige charge van Rinus Israël even buiten het strafschopgebied krijgen de Argentijnen in de zesde minuut een zeer verdiende vrije trap.

Keeper Eddy Treytel schat de bal totaal verkeerd in en springt op een wel heel vreemde manier onder de bal door. Juan Miguel Echecopar, wat een mooie naam overigens, kan vrij inkoppen en Estudiantes staat met 1-0 voor. De ellende is nog niet voorbij, want vier minuten later krijgen de Argentijnen een corner. Weer tast Treytel in het duister en de bal vliegt er met een lullig krulletje bij de eerste paal in.

De doelpuntenmaker heeft ook weer zo’n wonderschone naam: Juan Ramón Verón, vader van latere ster Juan Sebastián Verón die onder andere speelde voor Estudiantes, Boca Juniors, Sampdoria, Parma, Lazio Roma, Manchester United, Chelsea en Internazionale Milan.

Hoewel Estudiantes de boven-liggende partij is weet Ove Kindvall in de eenentwintigste minuut de stand een stuk draaglijker te maken. Na een schitterende voorzet van, hoe kan het ook anders, Coen Moulijn kopt hij droog de 2-1 binnen. Op het knollenveld in Buenos Aires maakt Willem van Hanegem, ook koppend, de stand gelijk in de vijfenzestigste minuut. Overigens breekt De Kromme tijdens zijn val na de kopbal een vinger. Al met al is de 2-2 een geweldig resultaat voor de mannen van trainer Happel omdat uitdoelpunten dubbel tellen.

Rotterdam, met het brilletje van Van Daele en de Goalsingel

En dan is die dag daar: 9 september 1970. Een kolkende Kuip, tot de nok toe gevuld met 63.000 uitzinnige fans, wacht op de aftrap. Treytel op doel, Romijn, Laseroms, Israël en Van Duivenbode achter, Hasil, Van Hanegem en Jansen op het middenveld. Voorin staan Moulijn, Kindvall en Wery. Wat een elftal, wat een elftal; vooralsnog het beste Feyenoord-elftal ooit.

Elke Nederlandse speler heeft in het Nederlands elftal mogen spelen, Ove Kindvall drieënveertig keer voor Zweden en Franz Hasil éénentwintig keer voor Oostenrijk. Met een wereldtrainer als Happel en de twaalfde man op de tribune kan het niet meer fout gaan.

Het wordt een stevige wedstrijd. Volgens Happel zijn de Argentijnen zelfs “gangsters”. Willem van Hanegem laat zich niet onbetuigd: “Ik had nog geen bal aangeraakt of die Bilardo komt op me af en spuwt me midden in mijn gezicht. Ik denk: oh, wacht effe. Ik ga naar ‘m toe, ga vlak voor ‘m staan en mik precies tussen zijn lippen in zijn mond. Gespuwd heeft-ie daarna niet meer. Maar geduwd, geslagen en getrokken wel.” Volgens aanvoerder Rinus Israël viel het allemaal wel mee: “Hard? Ach wat. Als zij hard speelden, kon ik het altijd nog iets harder.”

In de vijfenzestigste minuut wordt Coen Moulijn gewisseld voor Joop van Daele. Moulijn over die wissel: “Het was natuurlijk een gouden wissel, dan ga ik achteraf niet zeuren. Ik speelde trouwens ook niet goed.”

Joop van Daele staat koud vijf minuten in het veld of er komt een voorzet van Wery van links en Van Daele knalt de bal hard en strak in de hoek. Het is 1-0! De Kuip ontploft. Direct nadat Estudiantes heeft afgetrapt stapt verdediger Oscar Malbernat op Van Daele af en rukt de bril van zijn neus. Van Daele: “Ik ging achter die man aan maar hij gaf mijn bril snel over aan een andere speler, Carlos Pachame, die hem vervolgens in tweeën brak.“

Van Hanegem later over dit incident: “Die gozert die Van Daele zijn brilletje afpakte; dat was natuurlijk best lachen. Daar zag ik de humor wel van in.” Er werden vele liedjes geschreven over het incident, onder andere door Pierre Kartner, Jaap Valkhoff, De Twee Kleintjes Pils, Gerard Cox en Johnny Hoes. Toon Hermans schreef een lied speciaal voor Joop van Daele maar die wilde het niet inzingen. Luc Lutz wilde dat wel en zong het lied ‘Het brilletje van Van Daele’. Het geknakte brilletje heeft uiteindelijk een mooie plek gekregen in het Feyenoord-museum.

Luc Lutz: ‘Het brilletje van Van Daele’

Eddy Treytel is enorm blij dat hij zijn fouten uit de eerste wedstrijd heeft kunnen rechtzetten en is waarschijnlijk een van de gelukkigste Feyenoorders: “Het is misschien wel de mooiste dag uit mijn voetballeven. Ik heb de kans gehad me te rehabiliteren voor mijn fouten in Buenos Aires en dat heb ik, dacht ik, gedaan. Toen ik een van dichtbij ingeschoten bal stopte, wist ik dat ik goed zat.”

Na de ontlading in de Kuip gaat het volksfeest verder op de Coolsingel, omgedoopt tot ‘Goalsingel’. Meer dan 100.000 mensen zien hun helden met de Wereldbeker op het balkon van het stadhuis. De drank vloeit rijkelijk en het blijft nog lang onrustig in Rotterdam op deze wel zeer gedenkwaardige dag!

Feyenoord – Estudiantes, gehele wedstrijd, 9 september 1970

Laat een reactie achter

Geef hier je reactie!
Naam hier