Top 10 bekendste schilderijen van Théodore Géricault
Bekendste schilderijen van Théodore Géricault
Théodore Géricault
Rouen, 26 september 1791 – Parijs, 26 januari 1824
Géricault is een invloedrijke Franse schilder en een voorloper van de romantische kunststroming. Geboren in Rouen, krijgt hij zijn eerste schilderlessen van Carle Vernet en Pierre-Narcisse Guérin.
Zijn vroege werken vertonen de invloed van Peter Paul Rubens en tonen een diepgaande interesse in het weergeven van emoties.
In 1816-1817 reist Géricault naar Florence en Rome, waar hij gefascineerd raakt door het werk van Michelangelo en de barokke kunst. Deze invloeden zijn duidelijk zichtbaar in zijn dramatische en expressieve stijl.
Géricault verwerft grote bekendheid met zijn monumentale schilderij Le Radeau de la Méduse uit 1819, dat de tragische schipbreuk van het Franse fregat Méduse verbeeldt.
Dit meesterwerk, dat een krachtig commentaar levert op de incompetentie van de Franse regering, wordt beschouwd als een icoon van de romantische kunst.
Zijn oeuvre omvatte ook talrijke studies van paarden, portretten van waanzinnigen, en andere krachtige werken die de menselijke conditie en emotie verkenden.
Ondanks zijn vroege dood op 32-jarige leeftijd laat Géricault een blijvende invloed achter op de kunstwereld en wordt hij herinnerd als een pionier van de romantiek.
Lees hier → meer over kunst op deze website.
Top 10 bekendste schilderijen van Théodore Géricault
1. Officier de chasseurs à cheval de la garde impériale chargeant (1812) – Théodore Géricault
Officier van jagers te paard van de keizerlijke garde in de aanval
349 × 266 centimeter
Musée du Louvre, Parijs
Officier de chasseurs à cheval de la garde impériale chargeant (1812)
Dit schilderij toont een cavalerieofficier in volle aanval, een dynamische en dramatische weergave. Het paard (Lilou) is in groot formaat weergegeven op een schuine en zijwaartse lijn, in perspectief.
De wendingen van de ruiter en het paard geven een bewegingseffect aan het schilderij. Op de achtergrond is een gevechtslandschap te zien, verward door kleur en onscherpte
2. Trompette à cheval de la Garde Impériale de Napoléon (1813-1814) – Théodore Géricault
60,4 x 49,6 centimeter
Washington, National Gallery of Art
Trompette à cheval de la Garde Impériale de Napoléon (1813-1814) – Théodore Géricault
Tussen 1812 en 1814, terwijl de legers van Napoleon oorlog voeren in heel Europa, begint Théodore Gericault aan een reeks kleine doeken met afbeeldingen van Napoleontische cavalerieofficieren.
Deze schilderijen geven Géricault de kans om twee van de onderwerpen te onderzoeken waar hij het meest van houdt. Dit zijn het paard en de pracht van het militaire leven. De Trompetters van de keizerlijke garde van Napoleon maken deel uit van deze serie.
Géricault portretteert geen individu, maar eerder een romantisch ideaal van de onstuimige soldaat.
3. Cuirassier blessé quittant le feu (1814) – Théodore Géricault
Gewonde kurassier die het slagveld verlaat
Cuirassier blessé quittant le feu (1814) – Théodore Géricault
Een oorlogsschilderij dat een gewonde kurassier toont die zich terugtrekt van het slagveld. Dit is een olieverfschilderij van een gewonde anonieme soldaat die met zijn nerveuze paard een helling afdaalt.
Dit levensgrote schilderij, dat tentoongesteld tijdens de Parijse Salon in 1914, is een beeld van de nasleep van de rampzalige militaire campagne van Frankrijk in Rusland. Het geeft het gevoel weer van een natie die verslagen is.
In de maanden vóór de tentoonstelling valt Parijs in handen van de zesde coalitie en is Napoleon verslagen en uit Frankrijk verbannen.
4. Cheval blanc effrayé par un orage (1817) – Théodore Géricault
Wit paard bang voor storm
23,6 × 32 centimeter
Szépművészeti Múzeum (Museum voor Schone Kunsten), Boedapest, Hongarije
Cheval blanc effrayé par un orage (1817) – Théodore Géricault
Een studie over angst en natuur, die een paard toont dat in paniek is door een storm.
5. Course de chevaux libres (1817) – Théodore Géricault
Vrije paarden in galop
45 × 60 centimeter
Musée du Louvre, Parijs
Dit werk maakt deel uit van een reeks voorbereidende studies voor een groot schilderij over de paardenrace op het corso tijdens het carnaval van Rome, dat nooit geschilderd.
De doek is begrensd door Romeinse gebouwen in oude stijlen met zuilen met in het midden een stenen podium. Op de achtergrond zien wee een Romeins landschap bestaande uit bomen, een fort voor een berg.
Op de voorgrond houdt een groep mannen, zonder shirt, hun paarden tegen. Ze bevinden zich in het donker. Dit behalve de man van links, gekleed in een grijsgroene rijbroek die zijn paard tegenhoudt.
Vooraan steken twee paarden in silhouet af tegen de lichtmuur. Helemaal links draait een man zich om.
Course de chevaux libres (1817) – Théodore Géricault
6. Études de têtes et de pieds de cadavres (1818-1819) – Théodore Géricault
Studies van hoofden en voeten van lijken
Études de têtes et de pieds de cadavres (1818-1819) – Théodore Géricault
Gemaakt ter voorbereiding op Het vlot van de Medusa, toont deze serie studies Géricault’s interesse in de menselijke anatomie en de dood. Géricault maakte een groot aantal studies, getekend of geschilderd, van afgehakte ledematen in de periode 1818-1819.
Ze zouden zijn gemaakt in een dissectieamfitheater van het Baujon-ziekenhuis, naast zijn atelier, net zoals de hoofden van onthoofde slachtoffers (Stockholm museum).
De voorkeur voor het ‘fragment’, kenmerkend voor de romantische school, is hier tot aan de grenzen van horror doorgevoerd.
7. Le Radeau de la Méduse (1819) – Théodore Géricault
Het vlot van de Medusa
Le Radeau de La Méduse – Théodore Géricault (1819)
Het beroemdste werk van Géricault, dat het tragische schipbreuk van de Franse fregat Medusa afbeeldt. Het vlot van de Medusa is een monumentaal schilderij van Géricault, voltooid in 1819. Het doek en behoort tot de iconen van de romantische schilderkunst.
Het schilderij beeldt een aangrijpend moment uit van de ramp met het fregat Medusa, dat in 1816 voor de kust van Senegal schipbreuk lijdt. Slechts een klein aantal overlevenden weet zich op een geïmproviseerd vlot in veiligheid te brengen.
De grote bazen redden zich ten koste van de arme sloeber…
Het schilderij is gebaseerd op de beruchte schipbreuk van het Franse fregat Méduse in juli 1816 op de Atlantische Oceaan, net buiten de westkust van Afrika.
Bij de ondergang van het schip zijn 149 opvarenden gedwongen hun toevlucht te zoeken op een groot vlot, La Machine genaamd. De kapitein en de officieren laten hen zonder voedsel of water aan hun lot over en vluchten zelf in een reddingssloep.
Van 5 tot 17 juli drijft het vlot rond. Toen het werd gevonden door het zusterschip Argus, waren nog slechts vijftien mensen in leven. De rest was overboord gesprongen, geduwd, verhongerd of ten prooi gevallen aan kannibalisme.
De ramp, die leidt tot de dood van 140 opvarenden, trekt veel aandacht in heel Europa. De getuigenissen van de overlevenden brachten de Franse regering in diskrediet door zowel de bekwaamheid van de kapitein als de organisatie van de reddingsoperatie ernstig in twijfel te trekken.
Géricault toont het dramatische moment waarop de uitgeputte en wanhopige schipbreukelingen een reddingsschip aan de horizon ontdekken, wat hen een sprankje hoop geeft te midden van hun benarde situatie.
Commentaar op de politieke situatie
Het werk is niet alleen een technische meesterprestatie, maar ook een krachtig commentaar op de politieke situatie van die tijd. Géricault maakt gebruik van getuigenverslagen en interviewt overlevenden om de realiteit van de tragedie nauwkeurig weer te geven.
Hij maakte zelfs studies van ontbindende lichamen om de verschrikkingen van de ervaring zo getrouw mogelijk weer te geven.
De compositie van het schilderij is dynamisch en dramatisch, met een zorgvuldig gekozen kleurpalet en sterke contrasten die de wanhoop en de hoop van de schipbreukelingen benadrukken.
De lichamen zijn naturalistisch en gedetailleerd geschilderd, en de expressies van de overlevenden variëren van wanhoop tot intense hoop.
Le Radeau de la Méduse wordt vaak gezien als een kritiek op de incompetentie en het wanbeheer van de Franse regering van die tijd. Het schilderij speelde een belangrijke rol in de ontwikkeling van de romantische beweging in de kunst.
8. Le Derby d’Epsom (1821) – Théodore Géricault
De Derby van Epsom
92 cm × 123 centimeter
Musée du Louvre, Parijs
Le Derby d’Epsom (1821) – Théodore Géricault
Een schilderij dat een beroemde paardenrace in Engeland weergeeft, die Géricault’s interesse in paarden en de paardensport toont.
Als Géricault een tijdje in de keizerlijke stallen van Versailles werkt, krijgt hij de gelegenheid om paarden in detail te bestuderen en maakt hij talloze portretten van paarden. Dit werk is een zeldzaam en waardevol voorbeeld van schilderkunst daterend uit zijn reis door Engeland.
Het is geschilderd voor de Engelse paardenhandelaar Adam Elmore. De race zelf is gewonnen door Gustavus en het is de eerste schimmel die de race wint. Het schilderij is in 1866 aangekocht door het Musée du Louvre.
9. Portrait d’un kleptomane (1822-1823) – Théodore Géricault
Portret van een kleptomaan
61,2 × 50,1 centimeter
Museum Museum voor Schone Kunsten, Gent
Portrait d’un kleptomane (1822-1823) – Théodore Géricault
Één van de vele portretten van geesteszieken gemaakt door Géricault, die de psychologie en menselijke uitdrukkingen belicht.
Het schilderij maakt deel uit van een reeks van tien portretten van krankzinnige bewoners van het Hôpital de la Salpêtrière in Parijs. Hiervan zijn er vijf bewaard gebleven.
De psychiater Étienne-Jean Georget, een pionier op het gebied van sociale psychiatrie, vraagt Géricault om deze schilderijen te maken. Georget geloofde dat het uiterlijk van een waanzinnige de specifieke aandoening van de patiënt onthult.
De portretten waren bedoeld om een visuele illustratie te geven van verschillende bekende stoornissen. Georget waardeerde de objectiviteit in Géricaults werken, die een verbinding weten te leggen tussen de romantische kunst en de empirische wetenschap.
10. La Monomane du jeu (1822-1823) – Théodore Géricault
De gokverslaafde monomane
72,1 × 58,5 centimeter
Musée des Beaux-Arts de Lyon, Frankrijk
La Monomane du jeu (1822-1823) – Théodore Géricault
Een ander werk uit de serie over geesteszieken, dat een vrouw met manie afbeeldt. Géricaults La Monomane du jeu heeft een aantal andere werken geïnspireerd. Het schilderij Obsessive Envy uit 2011 van Marlene Dumas is gebaseerd op de compositie van Géricault. Het verschilt alleen qua kleurenschema, helderheid en uitsnede.
Top 10 bekendste schilderijen van Théodore Géricault
- Officier de chasseurs à cheval de la garde impériale chargeant (1812) – Théodore Géricault
- Étude de chevaux et d’hommes (1812-1814) – Théodore Géricault
- Cuirassier blessé quittant le feu (1814) – Théodore Géricault
- Cheval blanc effrayé par un orage (1817) – Théodore Géricault
- Course de chevaux libres (1817) – Théodore Géricault
- Études de têtes et de pieds de cadavres (1818-1819) – Théodore Géricault
- Le Radeau de la Méduse (1819) – Théodore Géricault
- Le Derby d’Epsom (1821) – Théodore Géricault
- Portrait d’un kleptomane (1822-1823) – Théodore Géricault
- La Monomane du jeu (1822-1823) – Théodore Géricault
