Partner lijkt op onszelf en daar valt weinig aan te doen

0
1058
Partner lijkt op onszelf en daar valt weinig aan te doen
Partner lijkt op onszelf en daar valt weinig aan te doen

Partner lijkt op onszelf en daar valt weinig aan te doen

Uit een nieuwe studie blijkt dat we een partner kiezen die wel heel veel lijkt op onszelf. Een onderzoeksteam van de Universiteit van Queensland in Australië, zegt dat je waarschijnlijk zal eindigen met iemand met ongeveer dezelfde lengte, lichaamsgewicht en intelligentie. Dit komt omdat we actief op zoek gaan naar partners met genetische kenmerken die vergelijkbaar zijn met onze eigen kenmerken. Lees meer…

Partner lijkt op onszelf en daar valt weinig aan te doen
Partner lijkt op onszelf en daar valt weinig aan te doen

Partner lijkt op onszelf en daar valt weinig aan te doen

Het onderzoeksteam werkte met databases gevuld met mensen waarvan de fysieke en genetische eigenschappen bekend waren. Het ging om meer dan 24.000 gehuwde paren van Europese afkomst. Voor elk koppeltje selecteerden zij één partner en isoleerden ‘genetische markers’ voor kenmerken zoals lengte en body mass index (BMI). Met deze gegevens probeerden ze de kenmerken van de partner in kwestie te voorspellen. Als uit genetisch materiaal van één persoon bleek hij groot was, werd bijvoorbeeld bij de partner ook verwacht dat ze groot zouden zijn. Het doel was om correlaties in deze eigenschappen te vinden.

Het team vond een sterke statistische correlatie tussen genetische markers van een persoon voor de lengte en de echte lengte van hun partner. Verder vonden zij een zwakke, maar ook significante, correlatie de BMI van partners. De relatie is veel sterker dan wat je zou verwachten in het geval van willekeurige partnerkeuze. Deze bevindingen lijken het bewijs te zijn dat mensen actief op zoek gaan naar partners met een vergelijkbare genetische kenmerken.

Assortative mating

Het zoeken van een partner met vergelijkbare genetische kenmerken is een vorm van het zgn. assortive mating. Dit stelt mensen in staat om de eigen eigenschappen doorgeven aan hun nageslacht. In de praktijk verhoogt dit de band binnen families en het helpt nakomelingen beter te overleven. Mits de betreffende eigenschappen goed passen in de omgeving waar iemand in rondwandelt. Het effect is ook bekend bij dieren: de felgekleurde roodkeelsialia (vogeltjes) paren met elkaar terwijl saaier in saaier gekleurde roodkeelsialia elkaar ook opzoeken.

Het team vond ook aanwijzingen van assortative mating voor andere kenmerken bij de 7.780 paren uit de Britse database. Het kan ook geen toeval zijn dat de koppels ongeveer even lang op school hebben hebben gezeten.

Onderzoeker Robinson wil deze methode vaker gaan gebruiken: “to understand why spouses are similar on many other, behavioral traits, such as IQ, political preference […] and psychiatric disorders.”

Bron en meer informatie: Matthew R. Robinson, Aaron Kleinman, Mariaelisa Graff, Anna A. E. Vinkhuyzen, David Couper, Michael B. Miller, Wouter J. Peyrot, Abdel Abdellaoui, Brendan P. Zietsch, Ilja M. Nolte, Jana V. van Vliet-Ostaptchouk, Harold Snieder, The LifeLines Cohort Study, Genetic Investigation of Anthropometric Traits (GIANT) consortium, Sarah E. Medland, Nicholas G. Martin, Patrik K. E. Magnusson, William G. Iacono, Matt McGue, Kari E. North, Jian Yang & Peter M. Visscher: Genetic evidence of assortative mating in humans, Nature Human Behaviour, in 9 jauari 2017

Geef een reactie