Beroemdste schilderijen van David Hockney – Een overzicht

Beroemdste schilderijen van David Hockney
Beroemdste schilderijen van David Hockney

Beroemdste schilderijen van David Hockney

David Hockney (Bradford, 9 juli 1937) is een Engels kunstenaar en een van de bekendste vertegenwoordigers van de Pop Art.

Hockney studeert van 1953 tot 1957 aan de Bradford School of Art. In 1964 vestigde hij zich in Californië waar hij een meer realistische schilderswijze ontwikkelt. Hij gebruikt vanaf dat moment niet langer olieverf, maar werkt alleen nog in acrylverf. Veelvoorkomende thema’s in zijn werk zijn zwembaden, portretten en landschappen.

Enkele jaren later begint hij foto’s in zijn schilderijen te verwerken, een begin van talrijke collages bestaande uit foto’s die op een kubistische manier bij elkaar zijn gebracht. Van Hockney is bekend dat hij synesthesie heeft, een eigenschap waarbij men muziek of woorden als kleuren kan zien of proeven. In 2012 kent koningin Elizabeth II de Order of Merit aan Hockney toe.

Zijn schilderij Portret van een kunstenaar (zwembad met twee figuren) uit 1972 werd in 2018 op een veiling verkocht voor 90 miljoen dollar (79 miljoen euro), op dat moment een recordbedrag voor een werk van een levende kunstenaar.
https://youtu.be/vA_I0qwnh_w
Website: www.hockney.com


Lees hier ->>> meer over kunst op deze website…
Hier ->>> vind je 100 beroemdste schilders aller tijden op deze website…
Zie hier ->>> ook de de 100 beroemdste schilderijen aller tijden op deze website…

Beroemdste schilderijen van David Hockney


We Two Boys Together Clinging (1961) – David Hockney

We Two Boys Together Clinging (1961) - David Hockney
We Two Boys Together Clinging (1961) – David Hockney

Waar te vinden: Southbank Centre, Londen

Dit vroege werk van Hockney vertoont geen spoor van de gladde landschappen of zorgvuldig geobserveerde karakters die hij later zou ontwikkelen. Het is één van zijn eerste schilderijen die homo-erotiek behandelt, een belangrijk thema in zijn werk.

In een compositie die lijkt op een kindertekening, kussen en omhelzen twee figuren elkaar. In een tijd dat homoseksuele activiteit nog illegaal was in zowel de VS als Groot-Brittannië, was de weergave van een erotische daad tussen twee mannen ongebruikelijk en potentieel riskant.

De titel is een rechtstreeks citaat van Walt Whitman, een meester in homo-erotische poëzie. Het beeld is geïnspireerd op een verslag van een klimongeval in een krant met de tekst ‘Two Boys Cling to Cliff All Night’. Deze onbedoelde dubbele betekenis verheugde Hockney, die verliefd was op de Britse popzanger Cliff Richard.


A Bigger Splash (1967) – David Hockney

A Bigger Splash (1967) – David Hockney
A Bigger Splash (1967) – David Hockney

Waar te vinden: Tate Gallery, Londen

Hockney schilderde dit baanbrekende werk terwijl hij studeerde aan de University of California in Berkeley. A Bigger Splash ontstond als het resultaat van twee kleinere schilderijen waarin hij zijn ideeën ontwikkelde, A Little Splash (1966) en The Splash (1966). A Bigger Splash is een aanzienlijk groter werk, ongeveer 2,40 x 2,40. Hockney was één van de eerste kunstenaars die veelvuldig gebruik maakte van acrylverf, wat toen een relatief nieuw was.

In A Bigger Splash onderzoekt Hockney hoe je het constant bewegende oppervlak van het water kunt weergeven. De plons was gebaseerd op een foto van een zwembad dat Hockney had gezien in een zwembadhandleiding. Hij was geïntrigeerd door het idee dat een foto de gebeurtenis van een fractie van een seconde kon vastleggen, en probeerde dit na te bootsen in de schilderkunst.

De gebouwen zijn ontleend aan een eerdere tekening die Hockney had gemaakt van een Californisch huis. De dynamiek van de splash contrasteert sterk met de statische en rigide geometrie van het huis, de zwembadrand, de palmbomen en de opvallend gele duikplank, die allemaal zorgvuldig in een raster met de splash zijn gerangschikt.

Dit geeft het schilderij een onsamenhangend effect dat absoluut opzettelijk is. Het één van de kenmerken van Hockneys stijl. Het effect is er één van stilering en kunstmatigheid, gebaseerd op pop-art versmolten met kubisme.

Hij zei in zijn autobiografie: ‘Ik hou allereerst van het idee om te schilderen zoals Leonardo, al zijn studies van water, ronddraaiende dingen. En ik hield van het idee om dit te schilderen dat twee seconden duurt: het kost me twee weken om te schilderen. Deze gebeurtenis die twee seconden duurt.’


American Collectors (Fred and Marcia Weisman) (1968) – David Hockney

American Collectors (Fred and Marcia Weisman) (1968) - David Hockney
American Collectors (Fred and Marcia Weisman) (1968) – David Hockney

Te vinden in: Art Institute of Chicago, Chicago

Hoewel Hockney een breed scala aan onderwerpen schildert, zijn enkele van zijn meest meesterlijke composities zijn portretten uit de late jaren zestig. Deze bieden ongeëvenaarde, bijna filmische, inzichten in de stemming en cultuur van dit overgangsdecennium in de Amerikaanse geschiedenis.

Dit zijn Fred en Marcia Weisman, kunstverzamelaars en vrienden van Hockney. De Weismans worden omringd door hun gewaardeerde kunstbezit, waaronder een imposante modernistische sculptuur in een nis en een totempaal die eruitziet alsof hij een derde lid van de familie zou kunnen zijn.

Opvallend is ook de manier waarop de poses de traditionele gendernormen overtreden. Marcia, een volwassen dame in een gewaad, ontbloot haar tanden en neemt een sensuele pose aan die zowel gracieus als confronterend is. Fred, de man van het huis, staat stijf met gebalde vuisten en wordt gemarginaliseerd als hij naar links wordt geduwd.


A Visit with Christopher and Don, Santa Monica Canyon (1984) – David Hockney

A Visit with Christopher and Don, Santa Monica Canyon (1984) - David Hockney
A Visit with Christopher and Don, Santa Monica Canyon (1984) – David Hockney

Voor deze kijk op de ‘Santa Monica Canyon’ put Hockney uit de taal van het kubisme. Deze stroming heeft een sterke invloed op zijn artistieke stijl vanwege zijn diepe bewondering voor het werk van Picasso. Voor dit werk breidt hij het kubistische uit door gebruik te maken van een rijk kleurenpalet dat is ontleend aan de pop-artbeweging.

Het bestaat uit twee naast elkaar geplaatste doeken, waarin Hockney links en rechts afbeeldingen van het Californische huis combineert met uitzicht op zee en portretten van zichzelf aan het werk. In de geest van het kubisme biedt Hockney meer dan één gezichtspunt en breidt het perspectief naar buiten uit, waardoor de kijker in de scène wordt getrokken die zo groot is dat je het gevoel hebt dat je er direct in zou kunnen stappen.


A Bigger Grand Canyon (1998) – David Hockney

A Bigger Grand Canyon (1998) - David Hockney
A Bigger Grand Canyon (1998) – David Hockney

Hockney begon in 1982 met het fotograferen van de Grand Canyon, met als doel “het onfotografische fotograferen te fotograferen. Zestig kleine doeken komen samen om één groot beeld te creëren dat slechts een deel van de kloof vertegenwoordigt.

Hockney maakt toeristen met camera’s voor de gek, kunstenaars met ezels en de absurditeit van een poging om een ​​driedimensionale ervaring op een tweedimensionaal vlak in kaart te brengen.


Winter Timber (2009) – David Hockney

Winter Timber (2009) - David Hockney
Winter Timber (2009) – David Hockney

Te vinden in: Guggenheim, Bilbao

Dit werk is geschilderd met als invalshoek een oude Romeinse weg in Yorkshire, vlakbij zijn geboorteplaats. Het paarse palet maakt het landschap hedendaags, als een computer gegenereerd sprookje. Het is een van de grootste in een serie van hout en ‘totems’, zoals Hockney de eenzame boomstronken noemt.

Deze weergave, gepresenteerd op vijftien doeken, heeft twee perspectiefpaden die langs de twee wegen door het bos leiden. Dit betekent dat het visuele vlak twee verdwijnpunten bevat. Deze weerlegen het eenpuntsperspectief weerleggen dat de westerse kunst sinds de Renaissance kenmerkt. De twee verdwijnpunten van het schilderij leiden naar buiten naar ons toe. Hieedoor ontstaat een soort dubbel zicht ontstaat dat het caleidoscopische, hallucinerende effect van het stuk versterkt.


A Bigger Message (2010) – David Hockney

A Bigger Message (2010) - David Hockney
A Bigger Message (2010) – David Hockney

Het schilderij A Bigger Message is het hoogtepunt van een reeks werken van Hockney. Het is geïnspireerd door Le Sermon sur la montagne, het schilderij van Claude Lorrain uit 1656. Lorrain was één van Hockney’s helden, een Franse barokke landschapsschilder, revolutionair vanwege het baseren van zijn werk op observatie.

Claude heeft een sterke invloed gehad op Hockneys landschappen. Om het schilderij te maken, heeft Hockney drie weken lang het schilderij van Claude digitaal op zijn computer schoongemaakt. Door dit proces leerde Hockney de compositie beter kennen en creëerde hij een door en door eigentijdse manier van schilderen. In plaats van te werken vanuit het leven, of zelfs vanuit het originele werk, kwam zijn inspiratie uit een bemiddelde, nagemaakte versie van het werk van de Oude Meester.

Hij treedt daarmee in de voetsporen van, Picasso, die kubistische versies van Velazquez ‘Las Meninas’ schilderde, deels gebaseerd op reproducties uit kranten en tijdschriften. Door de afstand tot het origineel kan de kunstenaar zijn eigen draai aan de scène creëren.